Onze familiestambomen

Print Voeg bladwijzer toe

Aantekeningen


Treffers 39,201 t/m 39,250 van 86,450

      «Vorige «1 ... 781 782 783 784 785 786 787 788 789 ... 1729» Volgende»

 #   Aantekeningen   Verbonden met 
39201 https://www.ingedachten.be/overlijdensberichten/overlijden-detail/17-12-2019/romain-platteau PLATTEAU, Nancy (I267584)
 
39202 https://www.inmemoriam.be/fr/2022-10-18/mariette-santens/ SANTENS, Mariette (I234456)
 
39203 https://www.inmemoriam.be/fr/2023-02-05/anny-beel/ BEEL, Anny (I74274)
 
39204 https://www.inmemoriam.be/nl/1981-07-04/marcel-willems/

bron: Felix Maes 		WILLEMS, Marcel (I304089)
 
39205 https://www.inmemoriam.be/nl/1990-08-19/hedwig-tack/ TACK, Hedwig (I305761)
 
39206 https://www.inmemoriam.be/nl/2004-05-19/paulette-van-den-haute/ VAN DEN HAUTE, Paulette (I240788)
 
39207 https://www.inmemoriam.be/nl/2005-11-13/jaak-willems/ WILLEMS, Jaak (I304083)
 
39208 https://www.inmemoriam.be/nl/2010-07-20/armanda-danhieux/ DANHIEUX, Armanda (I186599)
 
39209 https://www.inmemoriam.be/nl/2010-09-26/odette-van-den-haute/


Verdrietig om haar heengaan, maar erg dankbaar voor de vele mooie
herinneringen, melden we u het overlijden van
Mevrouw Odette VAN DEN HAUTE
echtgenote van de heer Everard Slaghmuylder
Geboren te Ninove op 7 juli 1939
en overleden in familiekring te Ninove op 26 september 2010
Crematie vindt plaats in beperkte familiekring
We nodigen u uit om samen met ons afscheid te nemen tijdens de
uitvaartdienst in de Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaartkerk te Ninove op
vrijdag 1 oktober 2010 om 11 uur
Begroeting in de kerk vanaf 10u30
Nadien begeleiden we haar asurne naar haar laatste rustplaats op de
stedelijke begraafplaats te Ninove (ingang Groeneweg)
Vrienden en kennissen die bij vergetelheid geen rouwbrief ontvingen,
gelieve dit bericht als uitnodiging te beschouwen.
Geen bloemen of kransen.
Rouwadres en briefwisseling:
Rouwcentrum De Deyn, Burchtdam 104, 9400 Ninove 		VAN DEN HAUTE, Odette (I240585)
 
39210 https://www.inmemoriam.be/nl/2011-12-23/dirk-van-den-haute/
https://www.inmemoriam.be/nl/2011-12-23/van-den-haute-dirk/

Quand Ie soleil s'éclipse,
on voit sa grandeur.
Nadia JURGEN,
Kimberley VAN den HAUTE,
Brian VAN den HAUTE,
Dean VAN den HAUTE,
Madame veuve Xavier VAN den HAUTE-TROYCKENS,
Monsieur et Madame Amand CORNELIS-MAUYT,
Ses frères, soeur, belles-soeurs, neveux et nièces,
Et la famille
ont la profonde douleur
de vous faire part du décès de
Monsieur Dirk VAN den HAUTE
Administrateur délégué A$M$P$ sa.
né à Laeken, Ie 22 novembre 1965,
et décédé à Gand, Ie 23 décembre 2011.
, son epouse;
ses enfants;
sa maman;
ses beaux-parents;
Le défunt repose au funérarium d'Anderlecht (rue Henri Deleers, 46 à
1070 Anderlecht) ou un dernier hommage pourra lui être rendu ces
mercredi 28 et jeudi 29 décembre 2011 de 16 à 18 heures. Les
funérailles civiles auront lieu Ie vendredi 30 décembre 2011 à 13 heures
30 au crématorium de Bruxelles à Uccle.
La dispersion des cendres en mer aura lieu dans lïntimité familiale.
Réunion au crématorium à 13 heures 15.
(Avenue du Silence, 61 à 1180 Uccle)
Ni fleurs, ni
couronnes.
Les personnes désirant témoigner leur sympathie peuvent verser un don
pour la recherche médicale au compte n° 676-0902223-89 du Fonds
Erasme avec la mention "En souvenir de Dirk VAN den HAUTE".
Un registre de condoléances en ligne est à votre disposition sur
www.enaos.net
Un arbre a été planté en sa mémoire
(voir www$tree-nation$com/trees/505481).
1410 Waterloo, Ie 26 décembre 2011
Allée du Petit Paris, 18A. 		VAN DEN HAUTE, Dirk (I240780)
 
39211 https://www.inmemoriam.be/nl/2012-10-23/charles-rogge/ BAERT, Suzanne (I191526)
 
39212 https://www.inmemoriam.be/nl/2014-07-06/denise-van-den-haute/

Mevrouw Denise Van den Haute
Weduwe van de heer Architect Roger Vanderstockt
Geboren te Geraardsbergen op 25 september 1927 en overleden in het
0nze-Lieve-Vrouwziekenhuis te Aalst op 6 juli 2014.
Dit melden u met droefheid:
De heer en mevrouw Jean en Brigitte Van den Brekel - Vanderstockt,
De heer Luc Vanderstockt,
De heer Marc Vanderstockt,
haar kinderen,
De heer en mevrouw Joeri en Christine Denies - Van den Brekel, Maya en
Mika,
Volgens de wens van Denise zal de
afscheidsplechtigheid plaatshebben in de Aula
haar klein- en
achterkleinkinderen
van het crematorium te Vilvoorde, Havendoklaan 1 in strikte intimiteit op
donderdag 10 juli 2014 om 13 uur.
Rouwadressen:
Heirbaan 2 - 1785 Merchtem
Frans Van der Steenstraat 155 -1750 Lennik 		VAN DEN HAUTE, Denise (I240770)
 
39213 https://www.inmemoriam.be/nl/2014-07-27/gaston-van-den-haute/

Degenen die ik lief heb verlaat ik
om degenen die ik lief had te ontmoeten.
Diep bedroefd melden wij het overlijden van
De heer++ Gaston Van Den Haute
weduwnaar van Jeannot Van Vaerenbergh
ere-notaris
geboren te Ninove op 29 juni 1929
en overleden te Lennik op 27 juli 2014.
Jan en Greta Van Den Haute - Cornelis en zoon
Dirk en Ann Van Den Haute - Niels en kinderen
De plechtige uitvaartdienst, waartoe u vriendelijk
zijn kinderen en
kleinkinderen
wordt uitgenodigd, zal plaatshebben op vrijdag 1 augustus 2014
om 10 uur in de kerk van Sint-Kwinten te Lennik. 		VAN DEN HAUTE, Gaston (I240764)
 
39214 https://www.inmemoriam.be/nl/2015-09-15/leny-van-den-haute/

Dans Ie c tu vivras toujours.
Madame Leny VAN DEN HAUTE
épouse de Monsieur Théo PIERARD
née à Ninove Ie 24 mai 1947 est décédée à Hamerenne Ie 15 septembre
2015.
Vous en font part :
Théo PIERARD,
Philippe et Anchana PIERARD-BUAKHAI,
Philippe et Anne HERMAN-PIERARD,
Pascal PIERARD,
Nicolas et Julien HERMAN,
Les familles VAN DEN HAUTE-GIJSELS,
PIERARD-CHEPPE et apparentées.
, son epoux;
ses enfants et
beaux-enfants;
ses petits-fils
adorés;
Le service religieux, suivi de lïnhumation, sera célébré en l'église
Notre-Dame de la Visitation de Rochefort, Ie samedi 19 septembre 2015
à 10 heures 30.
Le jour des funérailles, réunion à l'église.
Leny repose au funérarium Pol Laffut & Heerwegh, 5, Square Crépin,
5580 Rochefort, ou les visites ont lieu de 17 à 19 heures.
Veillée de prières au funérarium ce vendredi 18 septembre à 19
heures.Ni fleurs et ni couronnes.
Vos condoléances sur : www.enaos.net
Code d'accès: 305-20150915.
Le présent avis tient lieu de lettre de faire-part. 		VAN DEN HAUTE, Leny (I240752)
 
39215 https://www.inmemoriam.be/nl/2016-08-03/juliana-willems/ WILLEMS, Juliana (I304084)
 
39216 https://www.inmemoriam.be/nl/2016-09-17/marcel-van-den-haute/

Deux-Acren
Il quitte ceux qui l'aiment
pour rejoindre ceux qu'il a aimés.
Suzanne CORNETTE (t)-ANDRE,
Ses neveux, nièces, petits-neveux et petites-nièces;
Sesamis;
Les familles VAN DEN HAUTE-LEPOIVRE
et CORNETTE-CARME
ont la profonde tristesse de vous faire part du décès de
Monsieur Marcel VAN DEN HAUTE
veuf de Madame Jeanne CORNETTE
sa bel/e-soeur;
né à Meerbeke Ie 9 mars 1929 et décédé à Deux-Acren Ie 17 septembre
2016.
La messe des funérailles, suivie de la crémation au crématorium des
Blancs Arbres à Hacquegnies, aura lieu en l'église Saint-Martin à
Deux-Acren, Ie jeudi 22 septembre 2016 à 10 heures.
Réunion à l'église.
Marcel repose au funérarium Delauw, rue du Pont 37 à Deux-Acren, ou
un dernier hommage peut lui être rendu ces mardi 20 et mercredi 21
septembre de 14 heures à 19 heures.
La famille remercie ses infirmières à domicile Laura, Clarisse, Sandrine et
Caroline ainsi que son médecin traitant, Ie docteur Smekens.
Monsieur et Madame RISSELIN-CORNETTE,
Haute Rue d'Ogy 2A, 7862 Ogy. 		VAN DEN HAUTE, Marcel (I240746)
 
39217 https://www.inmemoriam.be/nl/2016-11-12/hugo-van-den-haute/

"Als jullie alles hebben gedaan
wat God van je vraagt, zeg dan:
Wij zijn maar eenvoudige dienaars.
We doen gewoon ons werk"
( Lucas 17, 10)
Dankbaar gedenken wij
Hugo Van den Haute
Missionaris van Afrika - Witte Pater
Geboren te Ninove op 25 juli 1930
Priester gewijd te Eastview (Canada) op 28 januari 1956
57 jaar missionaris in Ghana
Overleden te Genk op 12 november 2016
Dit melden u de Missionarissen van Afrika
en de families Van den Haute
U wordt uitgenodigd op de Verrijzenisliturgie op
zaterdag 19 november 2016, om 11 uur in de kerk
OLV van Fatima te Bret-Gelieren
(Zagerijstraat 51 - 3600 Genk),
gevolgd door de teraardebestelling op het kerkhof
van de Witte Paters te Varsenare.
Rouwadressen :
Missionarissen van Afrika, Charles Degrouxstraat 118 -
1040 Brussel
Missionarissen van Afrika, Reinpadstraat 78 3600 Genk 		VAN DEN HAUTE, Hugo (I207767)
 
39218 https://www.inmemoriam.be/nl/2017-07-10/juliette-willems/ WILLEMS, Juliette (I304090)
 
39219 https://www.inmemoriam.be/nl/2017-11-08/johan-van-den-haute/ VAN DEN HAUTE, Johan (I207770)
 
39220 https://www.inmemoriam.be/nl/2018-12-17/denise-moreau/ MOREAU, Denise (I219547)
 
39221 https://www.inmemoriam.be/nl/2020-11-16/rosa-mores/
weduwe 		MORES, Rosa (I241277)
 
39222 https://www.inmemoriam.be/nl/2021-07-08/maurice-willems/ WILLEMS, Maurice (I304087)
 
39223 https://www.inmemoriam.be/nl/2022-11-13/theophiel-willy-de-graeve/ DE GRAEVE, Theophiel Willy (I243187)
 
39224 https://www.kerknet.be/bisdom-brugge/personalia/overlijden-geert-cornette

Overlijden Geert Cornette

Gepubliceerd op dinsdag 5 november 2019 - 9:38

Op maandag 4 november 2019 overleed priester Geert Cornette in Roeselare. Hij is geboren in Kortrijk op 3 augustus 1938 en werd er tot priester gewijd op 2 april 1964.
Hij was achtereenvolgens:
• leraar aan het Sint-Leocollege in Brugge (1967)
• professor kerkmuziek aan het Grootseminarie in Brugge (1968)
• medepastoor Sint-Hilonius Izegem (1970)
• kapelaan Maria Assumpta Torhout (1983)
• pastoor van de parochie Sint-Petrus en Paulus in Rumbeke (1990)
• directeur van de congregatie van de zusters van de H. Vincentius van Roeselare (2003-2004)
De uitvaart vindt plaats op zaterdag 9 november 2019 om 9.30 uur in de Sint-Michielskerk in Roeselare. 		CORNETTE, Geert (I243406)
 
39225 https://www.kerknet.be/heilige-laurentiusparochie-lokeren-moerbeke/artikel/gunter-maes-22021975-13082024

Gunter Maes (22.02.1975 - 13.08.2024)

Gepubliceerd op woensdag 28 augustus 2024 - 19:56
5 minuten leestijd
Afdrukken
Denkend aan Gunter Maes
Dr. in de rechten.
Lic.in het kerkelijk recht.
Baccalaureaat filosofie en theologie

Gunter Maes 05.jpg


Bijna onopgemerkt is Gunter overleden en werd hij begraven. In de uitvaartliturgie in de kapel van de Zusters van de Heilige Engelen te Lokeren waren er een beperkt aantal familieleden, enkele getrouwen en opvallend vijf concelebrerende priesters. Naast de hoofdcelebrant, deken Geert Cattrysse, de vroegere dekens Herman Dewulf en Robbrecht Boone waren er ook de vroegere onderpastoor Luc Mertens en de dagelijks celebrant bij de zusters Fernand Bonnaerens.   Het leven van Gunter is echter niet onopgemerkt verlopen. Door zijn verworven bekwaamheid en trouwe dienstbaarheid was hij voor velen en op verschillende terreinen een gewaardeerde collega, raadgever, vrijwillige medewerker en tochtgenoot door het leven. Zijn overlijden kwam onverwacht.
Gunter werd geboren als enig kind van Germaine Raemdonck (+ 2023 ) en Eddy Maes. Op Waasmunster Ruiterskerk ademde hij in zijn kinderjaren de liefde voor het landelijke leven met de boerderijen in. Daar leerde hij lopen, spreken, lezen en schrijven en met dit gehucht bleef hij heel zijn leven verbonden.
Hij werd leerling van de Latijns-Griekse humaniora in het Sint-Lodewijkscollege van Lokeren en ontwikkelde er zijn vele talenten. Het Latijn bleek later een passende hulp bij zijn studies in de burgerlijk en kerkelijk recht, de filosofie en de theologie. 
In het evangelie van Jezus Christus volgens Johannes lezen wij dat Jezus tot zijn leerlingen zegt : " Niet gij hebt mij uitgekozen maar ik u en ik heb u de taak gegeven vruchten voort  te brengen die blijvend mogen zijn. dan zal de Vader u geven al wat gij hem in mijn naam vraagt. Dit is mijn gebod dat gij elkaar liefhebt."  Dit woord heeft Gunter begrepen en hij ontwikkelde dan ook maximaal zijn talenten om met kennis van zaken dienstbaar te kunnen zijn aan velen.
Naast zijn intellectuele vorming was voor Gunter zijn spirituele vorming als christen zeer belangrijk. Hij ging binnen in het noviciaat van de Norbertijnen in de abdij van Tongerlo. Daar leerde hij, die geen eigen broers en zusters had, als christen leven in een gemeenschap met vele broeders samen van verschillende leeftijden. Hij leerde er dienstbaar zijn door de hem toegewezen taken met zorg te behartigen. Als verantwoordelijke voor de wasserij leerde hij wassen en strijken. Ook dat kwam hem later goed van pas. Altijd is Gunter wat Norbertijn gebleven. Regelmatig vierde hij mee in een of andere abdij, ontving feestelijk confraters en gebruikte zijn brevier. 
Na zijn noviciaat kwam hij terug in Lokeren. Hij werkte aan de universiteit, werd vlug bevorderd tot gewoon hoogleraar en wat later ook tot decaan van de faculteit rechten op de campus Hasselt van de Katholieke Universiteit Leuven. En tezelfdertijd zette hij zich als vrijwilliger in ter plaatse in het dekenaat en de parochie. In het evangelie wordt van een dienaar gevraagd dat hij trouw is. Dit was vlug duidelijk en daarom werd aan Gunter ook het beheer van de goederen van de dekenale werken toevertrouwd. En het bracht vruchten voort.
Acht jaar geleden werd Gunter ziek en daardoor veranderde heel zijn leven. Na enkele jaren kon hij zijn taak aan de universiteit niet meer aan en werd toen gastprofessor constitutioneel recht. Zoveel hij maar kon heeft hij zich dan ingezet bij Deken Geert Cattrysse  voor elke taak die hem werd toevertrouwd en het waren er vele. De zorg voor de liturgie behartigde hij met kennis van zaken en geloof in het mysterie van de aanwezigheid van de Heer Jezus als de Verrezene in woord en brood. 
Zijn vast geloof in Jezus Christus, en de hoop om gelukkig te zijn over de grenzen van de dood, heeft hij meer dan eens uitgesproken en neergeschreven. De dag na zijn overlijden, op 14 augustus, verscheen in het parochieblad van de parochie Lokeren - Moerbeke zijn artikel ter gelegenheid van het feest van Maria tenhemelopneming. Als we dit herlezen begrijpen we beter wie hij was.
Om zijn deskundigheid, om zijn inzet, om zijn trouwe dienstbaarheid kunnen wij alleen zeggen : dank u Gunter, we zullen u veel missen maar weten ook dat ge niet vermist zijt.  
Als geen ander wist Gunter dat hij niet oud zou worden. De laatste acht jaren, na zijn operatie in 2016, pendelde hij tussen kliniek, thuis en hersteloord. De zorgen van artsen en verpleegsters en verplegers waren voor hem onmisbaar. De liefde van zijn moeder, vorig jaar overleden, en zijn vader was de vaste steun waar hij kon op rekenen, waar hij ook was.
Na zijn laatste opname in de kliniek, begin juni, leek het vrij goed te gaan thuis en dan onverwacht, maar niet onvoorbereid, is hij overleden.
Christen zijn is een relatie beleven met Jezus Christus voor wie God een Vader was. In het evangelie van Johannes lezen wij " Zoals de Vader mij heeft liefgehad, zo heb ook ik u liefgehad. Blijft in mijn liefde. Dit is mijn gebod dat gij elkaar liefhebt zoals ik u heb liefgehad. Christenen weten zich kinderen van een grote liefde. En daar komt geen einde aan.
Jezus was geen uitvinder, geen Nobelprijswinnaar maar een herder die zijn leven geeft voor zijn schapen. Wij vertrouwen op iemand die zijn leven geeft voor ons.
Gunter zijn korte leven is voorbij maar wat hij goed heeft gedaan heeft eeuwigheidswaarde. We zullen hem niet meer zien of horen, anderen moeten zijn werk verder afwerken. Zo zal dit gebeuren overal waar hij dienstbaar was, in het bestuur van congregaties, in de vzw's van scholengemeenschappen en parochies, in de liturgie en pastoraal.
Hij is gestorven maar hij is niet weg. Hij leeft nu in ons. Ook Jezus is gestorven en begraven, maar Hij is niet weg. Wij geloven dat Hij in ons leeft als de verrezene. Het is de liefde van God die zulke dingen doet.
Gunter, à Dieu. 

Herman Dewulf
Pastoor-deken van Lokeren ( 2003 - 2016 ) 		MAES, Gunter (I305545)
 
39226 https://www.lanssens.be/stamboom/f1811.htm
familie Deman 		LANSSENS, Edouard (I82949)
 
39227 https://www.legacy.com/us/obituaries/lake-county-news-sun/name/janet-deloof-obituary?id=23302974

FUNERAL HOME
Peterson & Patch Funeral Home
408 North Sheridan Road
Waukegan, IL

Janet Frances (nee Wightman) DeLoof, 81, of Kenosha and formerly of Waukegan passed away on Monday, April 27, 2015 at St. Joseph's Nursing Home in Kenosha, WI. She was born June 11, 1933 in Waukegan and remained a lifelong area resident. Janet was a member of St. Anastasia Parish in Waukegan, Daughters of the American Revolution, St. Anastasia Women's Club and Gamma Phi Beta Sorority at Lake Forest College. She was a loving and dedicated wife, mother and homemaker. Janet is survived by her children, Jeffrey Alan (Cyndi) DeLoof of Philadelphia, James Maurice (Marsha) DeLoof of Grayslake, Amy Marie (Todd) Doyle of Gurnee; grandchildren, Jennifer DeLoof, Jamie (Steve) Fritz, Lindsey DeLoof, Riley Doyle, Brayden Doyle; great grandchildren, Gabriella Ortiz, Bryli DeLoof, Everet Fritz and numerous sisters-in-law, brothers-in-law, cousins and many nieces and nephews. She was preceded in death by her husband of 42 years Maurice "Morrie" DeLoof, Jr.; parents, Elwyn and Nelle Wightman; sister, Nancy Pease; brother, James Wightman; father and mother-in-law, Maurice and Grace DeLoof, Sr.; brothers-in-law, Norman DeLoof, Theodore Cletcher and Honorable George Pease. Our family would like to thank the staff at St. Joseph's Nursing Home for their superior care and kindness. Funeral mass will be 11:00 AM on Saturday, May 2, 2015 at St. Anastasia Church, 624 Douglas Ave., Waukegan. Interment will be at Ascension Cemetery in Libertyville. Visitation will be from 10:00 AM to time of mass at the church. In lieu of flowers donations in her memory may be made to St. Joseph's Nursing Home, 9244 29th St., Kenosha, Wisconsin 53143. Arrangements are under the direction of PETERSON & PATCH FUNERAL HOME 408 N. Sheridan Rd Waukegan. Please sign our online guestbook at www.petersonpatchfuneralhome.com. 		WIGHTMAN, Janet (I228864)
 
39228 https://www.myheritage.nl/ WOLFS, Veronique (I82472)
 
39229 https://www.myheritage.nl/ WERBORUCK, Isabelle (I148117)
 
39230 https://www.myheritage.nl/ ALOISI, Turi (I61518)
 
39231 https://www.myheritage.nl/research/collection-1/myheritage-stambomen?itemId=185755692-1-8&indId=externalindividual-43d8b603efa5d108bc36593b31391b6a&mrid=df4d4bdb0c3f7b11bcb02222e750f21f&action=showRecord POPPE, Anne Marie (I163391)
 
39232 https://www.myheritage.nl/research/collection-1/myheritage-stambomen?s=139508312&itemId=177573581-2-38&action=showRecord VAN DEN BOGAERT, Johannes (I172638)
 
39233 https://www.myheritage.nl/research/collection-1/myheritage-stambomen?s=139508312&itemId=177573581-2-38&action=showRecord GOYAARTS, Maria (I172639)
 
39234 https://www.myheritage.nl/research/collection-10127/1860-federale-volkstelling-verenigde-staten?itemId=12621593-&groupId=248f145d78545a39ed999a0ad48fd562&action=showRecord&recordTitle=Charles+Dermout



name:
Charles Dermout
residence:
, Hillsborough, New Hampshire
ward:
Ward 5 Manchester City
age:
10 years
estimated birth year:
1850
birthplace:
New Brunswick
gender:
Male
page:
128
family number:
664
dgs number:
4234839
nara number:
M653 		DERMOUT, Charles (I84712)
 
39235 https://www.myheritage.nl/research/collection-20091/belgie-oost-vlaanderen-burgerlijke-stand-geboorteaktes?itemId=47159-F&action=showRecord&recordTitle=Oscar+Auguste+De+Clercq

vader 43 j en wonende hoogstraat Gent 		DE CLERCQ, Estella Maria Theresia Emma (I294042)
 
39236 https://www.nieuwsblad.be/binnenland/hoe-fietsenmaker-henri-tijdens-wo-ii-voor-de-duitsers-een-van-de-meest-gevreesde-geheime-agenten-werd/75751490.html

Hoe fietsenmaker Henri tijdens WO II voor de Duitsers een van de meest gevreesde geheime agenten werd
Henri Heffinck was een simpele fietsenmaker uit Anzegem, en tegelijk een van de meest succesvolle geheime agenten van de geallieerden. Meer dan 350 verzetsdaden pleegde hij in ons land. “Met één truc wist hij de Duitsers telkens te verschalken.”

7 juli 2025 om 03:00


We schrijven jaren 40 vorige eeuw. Henri Heffinck lijkt, op papier althans, de minst geschikte geheim agent die je je kan voorstellen. Een simpele fietsenmaker uit Anzegem en een klungelaar bovendien, die bij zijn allereerste sabotagepoging meteen wordt opgepakt en gevangengezet. Wanneer hij enkele dagen na zijn voorlopige vrijlating een uitnodiging krijgt om zich opnieuw aan te melden bij de Kommandantur in Kortrijk, slaat hij op de vlucht. Hij slaagt erin Frankrijk te doorkruisen met de hulp van de Franse tak van zijn familie, maar de Spaanse Guardia Civil pakt hem bijna onmiddellijk op zodra hij de Pyreneeën is overgestoken. Die sturen hem zonder pardon naar Kamp Miranda de Ebro, een gevreesd concentratiekamp in een steengroeve.
LEES OOK.
Door haar lach werd ze amper verdacht: een van de grootste verzetsvrouwen van ons land is overleden



Maar Henri heeft geluk. De Britten krijgen hem en andere krijgsgevangen vrij na onderhandelingen met generaal Franco. Zo creëren ze meteen ook een mooie pool voor zichzelf om mannen uit te rekruteren die uit zijn op wraak en het herstel van hun eergevoel.
Zo ook de gefrustreerde fietsenmaker uit Anzegem. Na zijn aankomst in Londen start hij onmiddellijk met een maandenlange intensieve training tot geheim agent onder de Britse SOE, de Special Operations Executive. Henri is al handig met fietsen, maar aan de overkant van het Kanaal ontpopt hij zich tot bommenexpert en sluipmoordenaar, kenner van cryptografie en koele beheerser van de misleiding. “Hij botst tijdens zijn latere missies meermaals op Duitse controles”, zegt schrijver Tim Van Steendam. “Dan liet hij ogenschijnlijk per ongeluk een foto vallen op de legerlaarzen van de Duitsers met daarop een portret en een tekstje van een Duitse soldaat, zogezegd een goede vriend van Heffinck die hem het allerbeste wenste vanaf het Oostfront. Een slimme truc waarmee hij de Duitsers telkens verschalkte.”


Bij de Britten leert Henri de kneepjes van het vak. Hij is al handig met fietsen, maar aan de overkant van het Kanaal ontpopt hij zich tot bommenexpert en sluipmoordenaar, kenner van cryptografie en koele beheerser van de misleiding
Tim Van Steendam schreef op basis van het levensverhaal van Heffinck de novelle Het offer, het vierde boek in een reeks over zes verzetshelden uitgegeven door de organisatie Helden van het Verzet. “Wij willen dit verhaal absoluut vertellen. Mensen als hij mogen niet vergeten worden”, zegt medeoprichter van de organisatie en historicus Dany Neudt. “We danken onze vrijheid aan hen. Door Heffinck te herinneren, bedanken we hem.”
Missie van anderhalf jaar
Dat Henri eruitziet als een doordeweekse Vlaamse fietsenmaker, oftewel een ‘boerenpummel’ om het wat respectloos uit te drukken, wekt weinig argwaan. Het is zijn grote troef. Want onder dat uiterlijk gaat een koelbloedige en bijzonder efficiënte geheim agent schuil.

Henri Heffinck zag eruit als een doodnormale man, maar niets was minder waar. © IF
In de nacht van 21 op 22 december 1942 droppen de Britten Henri boven bezet België, samen met zijn overste, kapitein Durieux. Die laatste valt als een zak cement uit de lucht en komt meer dood dan levend op de grond neer. Toch kan Henri hem redden, met de hulp van Louis Mabille uit het Waalse Limal. Dat is de man met wie Henri kort daarna de verzetsgroep Nola opricht en die een boezemvriend zal worden. Samen vernielen ze verschillende arbeidskantoren waar miljoenen dossiers liggen van mensen die in aanmerking komen voor een verplichte tewerkstelling om de Duitse oorlogsmachine draaiende te houden.
LEES OOK.
De advocaat die 4 jaar concentratiekamp overleefde en honderden levens redde: dit is het vergeten verhaal van de ‘Belgische Schindler’



Dat Henri zo succesvol is, hadden ze in Londen niet zien aankomen. Sterker nog, ze hadden hem hoogstens zes weken gegeven. Uit ervaring weten ze dat slechts de helft van de geheim agenten levend terugkeert. Maar Henri overtreft al hun verwachtingen. “Hij houdt het uiteindelijk anderhalf jaar vol en is zo een van de meest succesvolle geheim agenten”, zegt Van Steendam. “Al komt zijn missie abrupt ten einde. Na al die tijd undercover, wordt hij betrapt met explosieven op zak. Maar hij weet te ontkomen. Op weg naar het hoofdkantoor van de Gestapo springt hij uit een vrachtwagen en vlucht.”

Boezemvriend verloren
Niet veel later staat Henri al terug in Londen. Niet om daar te genieten van zijn verdiende rust, wel om zich aan te melden voor een tweede missie. In de nacht van 5 op 6 juni 1944 – D-day – springt hij opnieuw uit een vliegtuig boven ons land. Zijn nieuwe missie: treinen, bruggen en sporen saboteren om de aanvoer van Duitse troepen en materiaal te verhinderen, maar ook een vrije doortocht voorzien voor de geallieerden. Daarvoor moest hij de achterblijvende Duitse troepen aanvallen. Hij was verantwoordelijk voor zeker 350 sabotageacties. Tot het op 4 september dan toch verkeerd gaat. Aan de Rue du Virginal in Ittre stuiten de 35 mannen van verzetsgroep Nola op 400 Duitsers. Vijf mannen worden neergeschoten, onder wie Louis Mabillle, die drie maanden later zijn derde kind verwacht.

Louis Mabille was de beste vriend van Henri. © IF
Henri overleeft de schietpartij, maar iets sterft in hem mee. “Na de oorlog koopt Henri het bos waarin zijn vriend sneuvelde”, zegt Van Steendam. “Hij bouwt er zijn huis en start een garage.” Hij blijft er wonen tot hij in 1981 zelf sterft aan een longoedeem. In de woonkamer hangt tot aan zijn dood een groot portret van Louis. En ook een foto van Henri, de zoon van Louis die naar Heffinck werd genoemd. Buiten, tussen de bomen, staan nog steeds vijf witte kruisen voor de mannen die toen sneuvelden.

Een foto van het interieur van Henri Heffinck. Centraal staat een foto van zijn gesneuvelde boezemvriend en compagnon Louis Mabille.  © IF
“De oorlog heeft hem getekend”, zegt Van Steendam. “Hij was paranoïde. Overal in zijn huis lagen wapens, tot een machinegeweer dat naast zijn bed klaarstond. Bang dat de Duitsers op een dag weer in ons land zouden staan.”

‘Het offer’, uitgegeven door Helden van het verzet. 151 blz. © IF 		HEFFINCK, Henri Eugène (I290332)
 
39237 https://www.nieuwsblad.be/binnenland/zoon-van-omgekomen-filliers-topman-neemt-vlaanderens-bekendste-stokerij-over-volgens-traditie-gaat-ambacht-over-van-vader-op-zoon.-dat-lukte-helaas-niet-meer/93640370.html

Zoon van omgekomen Filliers-topman neemt Vlaanderens bekendste stokerij over: “Volgens traditie gaat ambacht over van vader op zoon. Dat lukte helaas niet meer”
DeinzeMet Benoit Filliers (29) als CEO komt Vlaanderens bekendste stokerij na jaren van extern bewind opnieuw in handen van de familie. Benoit groeide op tussen de jenevervaten, verloor zijn vader op familiereis en volgt hem nu op als topman van Filliers – waar de nadruk opvallend genoeg niet langer op jenever ligt.


Algemeen reporter
03:00




In de stokerij van Filliers in Deinze hangt een familieportret uit de jaren nul. Tegen een achtergrond van jeneverflessen, met alle mannen strak in het pak: de ex-bedrijfsleider en grootnonkel Louis Filliers, de toenmalige bedrijfsleiders en neven Bernard en Jan Filliers, en hun zonen. De kleinste pakkendrager op de foto? Benoit Filliers. De tienjarige zoon van toenmalig bedrijfsleider Jan siert het familieportret in een zwart kostuum met gestreepte vlinderdas – precies zoals zijn vader, met wie hij schouder aan schouder staat. Of hoe de opvolging zo’n twintig jaar voor datum al vereeuwigd werd.
“Het was mijn jeugddroom om aan het roer te staan van het familiebedrijf”, zegt Benoit Filliers (29), die ons anno 2025 in de stokerij niet in kostuum, maar in witte labojas ontvangt. Benoit mag zich sinds 1 oktober CEO van Filliers noemen. “Stiekem wist ik wel dat het er ooit zou van komen, maar ik had nooit gedacht dat het zo snel zou zijn. Iedereen zegt dat ik er klaar voor ben en ik geniet het vertrouwen van de familie. Dan moet je springen.”

Voor Benoit was het een “jeugddroom” om aan het roer te staan van het familiebedrijf: “Stiekem wist is dat het er ooit van zou komen, maar nooit gedacht dat het zo vroeg zou zijn.” © Geert Van de Velde
Met Benoit komt voor het eerst sinds 2018 opnieuw een Filliers aan het roer van Vlaanderens bekendste stokerij, die de voorbije jaren onder extern bewind viel. “Volgens de familietraditie gaat ambacht over van vader op zoon. Dat lukte bij mij helaas niet meer.”

Tijdens het najaar van 2008 was een busongeval in Egypte nationaal nieuws. Kranten en journaals openden met het tragische bericht dat zes Belgen omgekomen waren in een toeristenbus op weg naar een unieke zonsopgang in Aboe Simbel. Eén van hen was Jan Filliers, de papa van Benoit. Het hele gezin met vier kinderen spendeerde de herfstvakantie in Egypte. Benoits broer, Laurent, verloor zijn arm bij het ongeval. Hun zus, Nathalie, brak haar bekken. Zij werden in het ziekenhuis bezocht door toenmalig prins Filip en prinses Mathilde, die toevallig ook in Egypte verbleven.

De familie Filliers: toenmalig bedrijfsleider Jan Filliers met zijn vrouw en vier kinderen, en met zijn handen op de schouder van de 10-jarige Benoit.  © gia
“Ik was nog heel jong toen mijn papa stierf”, zegt Benoit over het ongeval, dat gebeurde toen hij 12 was. “Mijn papa als bedrijfsleider heb ik dus nooit erg goed gekend. Ik weet vooral nog hoe ik als kleine jongen met mijn gocart tussen de jenevervaten reed, en ik mijn papa ‘s avonds laat in de stokerij kwam halen als hij te lang aan het werk was. Ik herinner me hem als een man van het volk, die voortdurend aan het experimenteren en proeven was. Het stoken en proeven wil ik ook als CEO blijven doen, net zoals hij dat deed.”

“Ik herinner me mijn vader als een man van het volk, die voortdurend aan het experimenteren en proeven was. Het stoken en proeven wil ik ook als CEO blijven doen, net zoals hij dat deed”
Benoit Filliers (29)
CEO Filliers
Toen Jan stierf, stond hij als meesterstoker aan het hoofd van de ‘productie en ontwikkeling’ van het familiebedrijf. De zakelijke leiding deelde hij met zijn neef Bernard. Die nam na het busongeval de volledige leiding in handen als CEO.

Tien jaar later moest Bernard aftreden, hij was dan 65 geworden. Het familieconvenant verplichtte hem daartoe; zo strikt en expliciet zijn de regels rond aanstellingen vastgelegd bij Filliers. Het moet vermijden dat het bedrijf ten prooi valt aan de gekende familieruzies en alleenheerschappij die familiebedrijven vaak teisteren. Zo moet een CEO dus ten laatste op 65 afzwaaien, mag maximaal één lid van elke tak van de familie tegelijkertijd actief zijn in het bedrijf, en moet de CEO een relevant diploma op zak hebben én eerst werkervaring opdoen buiten het bedrijf.

Jan Filliers (links) deelde de zakelijke leiding met neef Bernard tot aan Jans overlijden in Egypte. © PB Paul Bolsius
Zo’n Filliers-telg stond in 2018 niet klaar, waardoor de bedrijfsleiding sindsdien in externe handen viel. Ondertussen haalde Benoit een diploma bio-ingenieur aan de UGent en een managementopleiding aan Vlerick. En hij deed zijn eerste werkervaring op als manager bij luierfabrikant Ontex. Sinds 2022 is hij aan de slag in de stokerij van de familie, waar hij als trainee leerde stoken. Steeds meer werd Benoit betrokken bij de zakelijke leiding. En nu is hij CEO, als zesde generatie Filliers.
LEES OOK.
Bekend van jenever en whisky maar nu brengt familiebedrijf Filliers ook non-alcoholische drankjes op de markt: “Jaar lang aan recept gesleuteld”



Trainingspak
Meer dan twintig jaar geleden nog in een gocart, nu laveert Benoit in labojas tussen de vaten in de stokerij. “De stiel heb ik geleerd van deze man”, zegt Benoit, terwijl we meesterdistilleerder Pedro aan een werkbank tegen het lijf lopen. Voor hem staan proefbuizen, een weegschaal, jenever, tonic en andere vloeistoffen die we niet kunnen thuisbrengen. “Top secret”, zegt Pedro, die niets meer weggeeft dan dat hij “aan het experimenteren” is. “Pedro heeft het ambacht van mijn papa geleerd toen die meesterstoker was”, aldus Benoit. “Alles wat mijn papa hem geleerd heeft, heeft Pedro mij vervolgens geleerd. Het is fijn om iemand aan mijn zijde te hebben die zo dicht bij papa stond.”

En er zijn nog tal van medewerkers die er al zijn van toen Jan Filliers nog aan het hoofd stond, zegt Benoit. Die leren de jonge CEO naar eigen zeggen niet alleen zijn vaders vakmanschap, ook de kleine anekdotes dragen bij tot de overlevering. “Onlangs vernam ik dat mijn papa op twee manieren kwam opdagen in de stokerij: in maatpak of in trainingspak. Was het dat laatste, dan wisten ze dat hij niet in een goede bui was en dat ze zich uit de voeten moesten maken”, zegt Benoit met pretogen die doen terugdenken aan het familieportret van weleer.

De betreurde vader van Benoit, Jan Filliers. © Florian Van Eenoo
Familiaal is de toekomst van Filliers verzekerd, maar is het dat ook financieel? De alcoholsector staat onder druk en qua cijfers heeft Filliers erg moeilijke jaren achter de rug. “In 2023 hebben we een verlies geleden van 1,1 miljoen euro en dat was het derde jaar op rij met negatieve cijfers”, zegt Benoit. “Maar afgelopen boekjaar hebben we die neerwaartse trend helemaal gekeerd en het verlies volledig dichtgereden.”

“Op een bepaald moment zaten we aan 300 verschillende producten, dat is gewoon veel te veel. Hier werken maar 28 mensen. Voortaan focussen we ons op de producten waarop we een hoge marge halen”
Benoit Filliers
CEO Filliers
De ommezwaai wijt Benoit aan de “lastige beslissingen” die de voorbije jaren gemaakt zijn, samen met de externe CEO die nu afzwaait, Marie Thiers. “Samen met haar zijn we met de grove borstel door onze producten gegaan.” Filliers stookt namelijk niet alleen eigen drank, het produceert ook distillaten die het in bulk verkoopt aan andere stokerijen wereldwijd. En het importeert ook zelf andere merken, Schotse whisky bijvoorbeeld, die het doorverkoopt in België.

“Op een bepaald moment zaten we aan driehonderd verschillende producten, dat is gewoon veel te veel”, zegt Benoit. “We zijn dan wel een bekend bedrijf, mensen overschatten onze grootte. Hier werken maar 28 mensen. Voortaan focussen we ons op de producten waarop we een hoge marge halen.” De focus bij Filliers komt daarbij meer dan ooit te liggen op de eigen merken, waarbij jenever opvallend genoeg níét Filliers belangrijkste product is.

• 1 / 2


Sinds 2022 is Benoit aan de slag in de stokerij als trainee. © Geert Van de Velde


• 2 / 2


30 procent van de vaten bij Filliers is jenever, 70 procent is whisky. © Geert Van de Velde


•
•
Alcoholvrij
“Het is allemaal gestart met jenever, dus dat zullen we nooit loslaten”, zegt Benoit. “Meer nog, we willen er meer buitenlandse markten mee veroveren. Vandaag zijn we vooral wereldberoemd in Vlaanderen. We zijn een beetje aanwezig in Nederland en een klein beetje in Canada en Argentinië. Elders is jenever onbekend. Ik kom net van Japan, waar er veel interesse is. Dus ja, ik geloof nog altijd in jenever, maar daar zit de groei niet meer. Van de zesduizend vaten die we vandaag hebben, is amper 30 procent jenever.” Wat in die 70 procent andere vaten zit? Whisky.
LEES OOK.
Helft van de Belgen drinkt wekelijks alcohol: “Er wordt geconcentreerder gedronken, vooral door jongeren”



Het is amper geweten, maar ook daarin kent Filliers een traditie. Sinds de jaren 60 rijpt er whisky in Deinze, die pas begin deze eeuw gecommercialiseerd werd. Vandaag heeft Filliers een 29 jaar oude single grain whisky – gestookt in het geboortejaar van Benoit – die volgens kenners gerust naast Schotse exemplaren kan staan. “Ernaast? Die van ons is beter”, zegt Benoit met meer ernst dan ironie.

Benoit wil de komende jaren veertig, vijftig en zelfs zestig jaar oude whisky uitbrengen. Daarnaast stookt Filliers, op minder grote schaal, ook gin. En dat doet het familiebedrijf ook als sinds de jaren 20 van de vorige eeuw. Waar Filliers géén traditie in heeft: alcoholvrije dranken.

• 1 / 2


In de stokerij van Filliers in Deinze rijpt er sinds de jaren 60 ook whisky.  © Filliers


• 2 / 2


De vierde en vijfde generatie van het familiebedrijf. Nu is de zesde aan zet.  © Filliers


•
•
“Alcohol staat voor plezier en samenhorigheid”, zegt Benoit die opgroeide met ‘de glaasjes van plezier’ als slogan van het familiebedrijf. “We dreigen ons historische ambacht te verliezen als we alcohol demoniseren. Maar begrijp me niet verkeerd: natuurlijk rijd je niet als je gedronken hebt. Dat de jongere generaties bewuster omgaan met alcohol is een goeie zaak.”
LEES OOK.
Strengere regels op komst voor alcoholreclame: voortaan schaadt alcohol altijd de gezondheid, niet alleen bij misbruik



Maar sinds dit jaar produceert Benoit Filliers ook “alcoholvrije spirits”. Tussen de vatenzee in de stokerij springen enkele exemplaren in het oog. ‘Benoit Filliers aan Iza’ staat op een eikenhoutenvat uit 2024 geblokletterd. Een vat uit 2022 leest ‘Benoit Filliers aan Titus’. Het is de gewoonte bij Filliers dat bij elke geboorte het nieuwe familielid een eigen vat krijgt, dat traditioneel op zijn of haar trouw geschonken wordt. De zevende generatie Filliers is al aan het rijpen.

Elke Filliers krijgt een eigen vat bij de geboorte, dat traditioneel op zijn of haar trouw geschonken wordt. © Geert Van de Velde 		FILLIERS, Benoit (I90612)
 
39238 https://www.nieuwsblad.be/cnt/bleva_20100907_005


De drie dochters Carine, Nadine en Sabine van het koppel kregen

samen zeven kleinkinderen nl. Alessandro, Doménico, Eliane, Elke, Laure-Anne, Nathan en Sven. 		DE MEYER, Mariette (I2679)
 
39239 https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20141024_01340080
Deerlijk -
Tamara Planckaert, de vriendin van wielrenner Stijn Devolder, is gestart met een eigen winkel, ’t Zoet Suikerhuisje.


Naast hun woning in de Heestertsesteenweg in Sint-Lodewijk runt Tamara Planckaert ’t Zoet Suikerhuisje, een speciaalzaak met doopsuiker, pralines en ander lekkers.
‘Zo'n winkel als de mijne bestond nog niet in Deerlijk, nergens anders kan je doopsuiker kopen’, vertelt Tamara. ‘Maar deze zaak is vooral een droom die in vervulling gaat. Ik kan hier mijn creativiteit in kwijt en ik vind het fantastisch om mooie, originele geschenken te maken, want iedereen vindt het toch leuk om verrast te worden met een uniek cadeau?’
Sinds de geboorte van haar kinderen Femke (9) en Jodi (8) loopt Tamara rond met het idee om met een winkel gespecialiseerd in doopsuiker te starten.
‘Ik vond het bij hun geboorte echt geweldig om iets origineels te bedenken voor de doopsuiker. Het is zo leuk om de mensen een uniek cadeautje te geven. Ik beperk mij nu zeker niet tot geboortes. Mensen kunnen hier terecht voor alle feestelijkheden, van huwelijk en communies tot Valentijn en Sinterklaas.’
Met unieke, originele cadeautjes wil Tamara zich profileren. ‘Als mensen een geschenk willen geven dat nergens anders te vinden is, moeten ze zeker eens langskomen. We kunnen dan samen een uniek concept ontwerpen. Ik werk daarvoor ook samen met een grafische ontwerper.’
Eentje bij de koffie
De naam van haar zaak is een idee van haar vriend Stijn Devolder. ‘Ik dacht eerst om het Klein Suikerhuisje te noemen, maar Stijn zei dat zoet beter omvat wat ik verkoop. Nu ben ik wel heel blij dat ik naar hem heb geluisterd, het klinkt veel beter.’
En kan Stijn weerstaan aan al die zoete lekkernijen? ‘Ik proef wel af en toe een praline of een neuzeke’, lacht hij.
‘Maar hij heeft een karakter hoor. Het zal nooit meer zijn dan eentje, bijvoorbeeld bij de koffie. Ik ben een veel grotere snoeper’, lacht Tamara, die hoopt dat haar zaak zo'n succes wordt dat ze binnen enkele jaren kan uitwijken naar een groter pand in het centrum van Deerlijk.
't Zoet Suikerhuisje is open op maandag, dinsdag, woensdag en vrijdag van 10 tot 18.30 uur, op zaterdag van 10 tot 18 uur. www.tzoetsuikerhuisje.be. 		PLANCKAERT, Tamara (I186248)
 
39240 https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20170108_02664027

Drama slaat toe bij broer zanger Hugo: per ongeluk eigen vrouw omvergereden


© Pn


© PN


© Pn


© PN

1 / 2



Een verkeerd ­manoeuvre met de wagen heeft ongewild tot een drama geleid in Zand­hoven. Guy ­Verbraeken (70) wou zachtjes ­achteruit bollen, maar schoof uit op de pedalen, waarna Chris Perrett (70), zijn vrouw, onder de wagen belandde. Hulp kon niet meer baten en ze overleed later die avond. “Ik ben er ­kapot van”, zegt Guys broer Hugo, zanger en man van Nicole.
Jonathan Bernaerts, Dennis Van Damme en Pieter Huyberechts
Maandag 9 januari 2017 om 03:00 		VERBRAEKEN, Guy (I235596)
 
39241 https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20170309_02771378

Flan Royal en Krekelkoekjes blijven sterkhouders
Vierde generatie tovert bakkerij Van Hoeck om tot nagelnieuwe winkel

© jhp
Al vier generaties bestaat warme bakker Van Hoeck in Merchtem. Deze vierde generatie is de bakkerij aan de Krekelendries nu helemaal aan het vernieuwen. “We blijven wel trouw aan onze recepten en blijven Krekelkoekjes en Flan Royal maken.”
Joris Herpol
Vrijdag 10 maart 2017 om 03:00
•



Met man en macht zijn ze in bakkerij Van Hoeck aan de Krekelendries in het centrum van Merchtem aan het werk. Het gebouw is aan de binnenkant volledig gestript. Er komt een nagelnieuwe winkel, die wordt geopend op 18 maart. Tegen dan moet alles dan ook piekfijn in orde zijn.
“Er is wel nog veel werk”, zegt Jeroen Van Hoeck (32). “Maar we komen er wel. Ik ben de vierde generatie in de warme bakkerij. Mijn overgrootvader Jozef Van Hoeck opende met zijn echtgenote Lisa De Greve in de Kattestraat in de jaren dertig een suikerbakkerij waar snoepgoed werd verkocht. In 1938 verhuisden ze naar de Krekelendries 18 en namen ze ook brood op in hun assortiment. Ze baatten er ook een café uit dat bekend was als ‘Bij Lieke van Takkes’.”
Bakkerij en café
Jozef en Lisa hadden twee zonen: Jean en Marcel. “Mijn grootvader Marcel Van Hoeck baatte samen met zijn vrouw Henriette Asselberghs en hun drie kinderen Julienne, Jeanine en Jean-Paul de bakkerij én het café uit. In 1968 sloten ze het café en renoveerden ze de bakkerij. Mijn vader Jean-Paul nam de zaak in 1986 over en sinds 2010 bak ik hier de warme broodjes”, zegt Jeroen.
Bakkerij Van Hoeck is bekend voor de fameuze Flan Royal. “Die wordt nog altijd veel gevraagd. Met het verlovingsfeest van toenmalig prins Filip met Mathilde op 19 november 1999 mochten tien bakkers een eigen creatie maken. Wij waren daarbij en de Flan Royal was een feit.”
Succesverhaal
“Mijn moeder Linda Vrancaert heeft die mee aan de man gebracht. Onze flan is tot op de dag van vandaag een succesverhaal dat we koesteren.”
Maar ook de zogenaamde Krekelkoekskes (genoemd naar de Krekelendries), zijn veel gevraagd. “Dat zijn in feite krokante suiker- of eierkoekjes volgens de wijze van ‘Pain a la grecque’ met gekonfijt fruit. Dat koekje is vergelijkbaar met een cracotte en brachten we op de markt naar aanleiding van de opening van het Krekelplein. Tijdens de eerste stoet van ‘Merchtem Op Stelten’ in 2009 werd het gelanceerd en klanten bestellen het nog vaak. Met de opening van onze vernieuwde bakkerij zullen de koekjes zeker van de partij zijn.”
Bakker Van Hoeck is ook al jaren bekend voor haar broodrondes. Die doet Jeroen nog altijd op maandag, woensdag en vrijdag in Groot-Merchtem en delen van Opwijk en Meise. 		VAN HOECK, Jeroen (I225003)
 
39242 https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20200130_04827911
De familie De Clerck werd verscheurd door verraad, maar de verzoening kan hen veel geld besparen
Einde van 30 jaar verklikken en witwasserij
30-1-2020 om 16:10 door Frank Poosen

foto: Dominiek De Clerck, de jongste telg van de felbesproken familie.


Wielsbeke / Waregem -
De West-Vlaamse tapijtenfamilie De Clerck, van de textielgroep Beaulieu, staat op het punt voor de allerlaatste keer haar fiscale misstappen bij het gerecht af te kopen. Tegelijk willen ook de kinderen van wijlen Roger De Clerck zich verzoenen. Op die manier komt een einde aan een kwalijke geschiedenis van zwart geld, belastingontduiking en witwasserij die minstens dertig jaar heeft geduurd en die de familie - met een vermogen van minstens 1,4 miljard euro - hopeloos heeft verdeeld.

foto: Roger De Clerck overleed in 2015. Foto: PHK

Eind 2016, een jaar na het overlijden van pater familias Roger De Clerck sloten zijn kinderen een ‘historische overeenkomst’ met de Bijzondere Belastingsinspectie (BBI). Hoeveel betaald werd om de fiscale vrede rond de West-Vlaamse tapijtengroep Beaulieu te bezegelen, is nooit bekendgemaakt. Financieel journalist Ludwig Verduyn meende uit de jaarrekeningen te kunnen opmaken dat het ging om een bedrag van om en bij de 112 miljoen euro.
Maar met die historische schikking kwam er tóch geen einde aan de saga die toen al meer dan 25 jaar aansleepte. Het Brusselse parket-generaal had nog iets gevonden: drie telgen van het gezin van Boer Clerck - Ann, Francis en Luc - hadden via een constructie met stromannen in Luxemburg bijna 200 miljoen verdiend. Dat ging zo: ze kochten een aandelenpakket voor 12 miljoen euro - de absolute bodemkoers - terwijl die eigenlijk 193 miljoen euro waard waren.
Normaal gezien zou daar geen haan naar hebben gekraaid, ware het niet dat hun twee andere broers - Jan, de oudste, en Dominiek, de jongste - zich misdeeld voelden want zij zagen er geen cent van. En dus verklikten ze hun familie bij het Brusselse parket-generaal. Dat deden ze al in 2014. Op dat moment hadden Jan, vader van de in 1992 ontvoerde Anthony, en Dominiek al lang zelf schikkingen getroffen met het gerecht. Jan betaalde 55 miljoen en Dominiek 25 miljoen euro aan de fiscus om hun schuld af te kopen.
Eindelijk verzoening
Maar dat was toen. De kinderen De Clerck proberen zich nu te verzoenen. Ann, Francis en Luc hebben beloofd aan hun oudste en jongste broer om hen mee te laten delen in de koek. Er wordt nu met man en macht gewerkt om dat zo snel mogelijk voor elkaar te krijgen.
Als dat lukt - en daar heeft het volgens onze zusterkrant De Standaard alle schijn van - hopen de De Clercks het Brusselse parket-generaal te kunnen overtuigen om over te gaan tot een minnelijke schikking. Met andere woorden: opnieuw een overeenkomst te sluiten met het gerecht om het niet tot een rechtszaak te laten komen wegens het witwassen van geld, waar straffen op staan tot vijf jaar cel. Bovendien lopen ze dan ook nog eens het risico om hun Beaulieu-aandelen verbeurd te zien verklaard, iets wat ze zéker willen voorkomen.
Veel tijd hebben de drie wel niet meer. Het dossier wordt binnen een paar weken behandeld door de kamer van inbeschuldigingstelling die de zaak moet doorverwijzen naar het hof van beroep. Tussen haakjes: omdat een van de andere betrokkenen plaatsvervangend rechter is, geldt het principe voorrang van rechtsmacht waardoor de zaak ineens op het niveau van het hof van beroep wordt behandeld. Voor die tijd moet alles beklonken zijn, anders komt er alsnog een rechtszaak van.
(Lees verder onder de foto.)

De familie De Clerck. Foto: rr

Valse commissielonen
Als het lukt, is dat het sluitstuk van een historie die de familie De Clerck eigenlijk al sinds het eind van de jaren zeventig achtervolgt. Toen werd het eerste onderzoek naar Roger De Clerck opgestart. De stichter van textielgigant Beaulieu werd ervan verdacht via valse commissielonen honderden miljoenen Belgische frank uit zijn bedrijven naar het buitenland te hebben versast. Het ging in totaal om bijna 2 miljard Belgische frank (50 miljoen euro). De raadkamer oordeelde in 1986 dat de feiten bewezen waren, maar De Clerck kreeg opschorting van straf.

Jan De Clerck. Foto: Photo News

Die eerste aanvaring met het gerecht maakte weinig indruk op de familie. In 1989 zaten Jan en Dominiek De Clerck een week in de cel in Groot-Brittannië omdat ze een deel van hun tapijten in het zwart zouden hebben verkocht. Opnieuw kwam het niet tot een veroordeling. De familie bekende geen schuld, maar trof een regeling met de fiscus.
Nog geen jaar later stak een nieuwe storm op. Een die bijna een kwarteeuw zou razen en de naam De Clerck voorgoed zou linken aan zwart geld, witwasserij, belastingontduiking. In eerste instantie had het parket vermoedens dat er met een van de bedrijven uit de Beaulieu-groep fraude was gepleegd.
De aller-, allerlaatste keer
Dat onderzoek breidde al snel uit toen de familie Khatchadourian in het vizier kwam. Die Libanezen zouden stromannen zijn die valse commissielonen kregen die ze vervolgens terug moesten storten op geheime rekeningen in het buitenland. Op die manier konden Boer Clerck en zijn kinderen belastingen ontduiken. Het dossier groeide tot 300.000 pagina’s en sleepte bijna 25 jaar lang aan.
Uiteindelijk trof iedereen een regeling met de fiscus. Sommigen deden dat al eind jaren 90 - zoals Jan en Dominiek - anderen wachtten tot na de dood van Roger De Clerck in 2015. En nu is dus nog dat aller-, allerlaatste luikje waar de zonen en dochter De Clerck voor de zoveelste keer hun straf hopen af te kopen.


https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20240626_95459606

Hoe rijke West-Vlaamse tapijtenfamilie uiteenviel door fraude en verraad: de miljoenen werden verdeeld, en Jan en Dominiek werden ‘vergeten’


Een familiefoto uit 1999. Centraal zit pater familias Roger De Clerck. Rond hem zijn zes kinderen en hun partners: Luc (bovenaan links), Jan (bovenaan rechts), Francis (onderaan links), Ann (links naast Roger), Mieke (rechts naast Roger), Dominiek (rechts naast Mieke). — © uitgeverij Lannoo

Decennialang werd de puissant rijke West-Vlaamse tapijtenfamilie De Clerck verscheurd door geld en verraad. Roger De Clerck en zijn twee dochters en vier zonen fraudeerden voor miljoenen, en ‘en passant’ zaten ze ook nog eens in elkaars zakken. Tot twee zonen de rest aan de galg praatten.
Frank Poosen
Gisteren om 17:21
•



Het komt voor in de rijkste families
Ze zijn de trots en de motor van onze Vlaamse economie: familiebedrijven die overgaan van vader op zoon of van moeder op dochter. Maar vaak zijn ze ook bron van bittere strijd, ruzies en rechtszaken. Vijf Vlaamse familievetes.

Familie De Clerck: vader Roger ‘Boer Clerck’ en zijn zes kinderen: Jan, Luc, Mieke, Francis, Dominiek en Ann.
De ruzie: een dubieuze aandelentransactie ter waarde van 193 miljoen euro waarbij Jan en Dominiek ‘vergeten’ werden.

De collectieve zucht van verlichting moet tot ver buiten Wielsbeke te horen zijn geweest in 2016. Eindelijk leek een einde gekomen aan de saga die tapijtengigant Beaulieu dreigde te verdrinken in de diepste zee. Een jaar na de dood van pater familias Roger sloten zijn zes kinderen een deal met de Bijzondere Belastinginspectie (BBI). Ze kochten hun schuld af voor de jarenlange fraude – raming: 405 miljoen euro – waaraan het bedrijf zich schuldig had gemaakt. Hoeveel ze betaalden voor die schikking werd angstvallig geheim gehouden. Later lekte uit dat het om ongeveer 50 miljoen euro ging. Een lelijke streep door de rekening van de Beaulieu-telgen, al was er nog meer dan genoeg over om hun riante levensstijl aan te houden.
De inkt van die schikking was nog niet droog of er weerklonk een nieuwe zucht. Niet van verlichting deze keer. Er was ruzie, nog maar eens. En niet zomaar een geschilletje. Oudste zoon Jan en zijn jongste broer Dominiek hadden zeven jaar eerder ontdekt dat ze misdeeld waren. Hun broers Francis en Luc en zus Ann hadden hen 181 miljoen euro door de neus geboord.
LEES OOK. Vijfennegentig banen op de tocht bij Beaulieu International Group in België
Dat konden Jan en Dominiek niet over hun kant laten gaan. Ze hadden nog geprobeerd om het intern op te lossen, maar dat lukte niet. En dus brachten ze het gerecht op de hoogte. Het nieuwste hoofdstuk in het sowieso al lijvige boek over de slinkse praktijken en kuiperijen van de familie De Clerck. Wat was er nu weer aan de hand? Zoals met zo goed als alle gehannes in het Beaulieu-imperium werd de kiem gezaaid begin jaren negentig van de vorige eeuw.
Elk zijn deel
Het was de grote droom van Roger De Clerck om zijn bedrijf aan elk van zijn zes kinderen door te geven. Hij had in 1958 de Beaulieu-groep opgericht. Dertig jaar later was dat een internationale tapijtgroep met zeventig fabrieken in vijftien landen. In 1991 verdeelde hij zijn industriële imperium onder zijn zes kinderen: Jan, Luc, Mieke, Francis, Dominiek en Ann. (Lees verder onder de stamboom)

You need to enable JavaScript to run this app.

You need to enable JavaScript to run this app.


Op het eerste gezicht was het een prachtig geschenk. Maar samen met de bedrijven erfden ze ook een minder verkwikkelijk dossier. Dat Beaulieu uitgroeide tot een imperium dat een halve wereld van tapis-plain voorzag, was niet alleen de verdienste van het glorieuze zakeninstinct van Boer Clerck. Hij zette een ingenieus systeem op om belastingen te ontduiken. Véél belastingen. Al eind jaren zeventig opende het parket van Kortrijk een eerste fraudedossier. Uiteindelijk zou dat uitgroeien tot een kolos van bijna een half miljoen bladzijden, met ruim 900 verhoren, 160 huiszoekingen en 7.000 pv’s.
Jan praat
De eerste telg die daar last van ondervond was de oudste, Jan. Hij leidde Domo, volgens zijn vader het beste stuk van het Beaulieu-imperium toen hij het in 1991 verdeelde. Maar dat beste stuk liep ook het meest in de kijker bij het gerecht. Jan, die enige landelijke bekendheid kreeg toen de bende van Danny Vanhamel zijn zoon Anthony ontvoerde in 1992, haalde zich medio jaren negentig de woede van de hele familie op de hals. Een rechtstreeks gevolg van de boekhoudkundige spitstechnologie die hij vrolijk voortzette in zijn deel Beaulieu.
Die praktijken brachten hem in 1997 zelfs tot in de gevangenis. Hij en zijn vrouw Martine Van de Weghe werden aangehouden en opgesloten voor het versluizen van zwart geld en het wegmoffelen van miljoenen euro’s voor de belastingen. Ze betaalden een schikking van 2,5 miljoen euro en een jaar later nog eens 50 miljoen aan achterstallige belastingen. (Lees verder onder de foto)


Het gezin van Jan De Clerck in 1992, net na de vrijlating van zoon Anthony (met rode trui). — © BELGA
Dat viel absoluut niet in goede aarde bij de rest van de familie. Dat Jan het had aangedurfd om een deal te sluiten met de fiscus, leidde tot een diepe breuk met vader en broers en zussen. Want de deal hield in dat Jan het gerecht toegang gaf tot de interne keuken van Beaulieu en de fiscale geheimen. Daar was maar één woord voor vonden ze: “Verraad”. Nochtans had de oudste zoon De Clerck niet echt veel keuze. Hij was volledig murw geslagen. De ontvoering van zijn zoon had hem en zijn vrouw behoorlijk van hun melk gebracht. De omgerekend 6,3 miljoen euro (250 miljoen frank) losgeld die ze hadden betaald om Anthony vrij te krijgen, was dan wel grotendeels gerecupereerd, maar die gebeurtenis schoffelde hem en zijn gezin toch danig onderuit.
Wegens ‘boekhoudkundige spitstechnologie’ kwam Jan in aanraking met het gerecht. Hij vloog zelfs even de gevangenis in, maar sloot een deal met de fiscus. “Verraad”, volgens zijn familie, want wegens de deal had het gerecht toegang tot de interne keuken en fiscale geheimen van Beaulieu
Het was ook niet de eerste keer dat Jan in het vizier kwam van het gerecht. Al in 1989, nog voor vader De Clerck het bedrijf verdeelde onder zijn kinderen, waren Jan en zijn jongste broer Dominiek al onzacht in aanraking gekomen met de arm der wet. De twee werden in Groot-Brittannië aangehouden wegens het in het zwart verkopen van tapijten en het smokkelen van grote sommen geld via koeriers. Ze zaten heel even in een Britse cel, totdat hun vader hun proces afkocht voor 2 miljoen euro.
LEES OOK. Honderden miljoenen betaald om fraudezaken af te kopen in ons land en daar zitten ook enkele bekende gezichten tussen
Het waren diezelfde Jan en Dominiek die in 2009 de hoofdrol opeisten in de grootste coup de théâtre in het Beaulieu-dossier. Ze stelden toen vast dat hun familieleden Francis, Luc en Ann achter hun rug een deel van de Beaulieu-erfenis onder elkaar aan het verdelen waren. En daarbij liepen ze de kantjes er behoorlijk af. Ze kochten samen een pakket aandelen terug – goed voor meer dan de helft van het imperium – voor 12 miljoen euro. De werkelijke waarde van die aandelen werd geschat op 193 miljoen. Met andere woorden: Jan en Dominiek vonden dat ze voor 181 miljoen euro in het zak werden gezet door hun broers en zus.
De stroman
Hoe was dat zover kunnen komen? Centraal in het dispuut stond een pakket aandelen van de Libanees Harout Katchadourian. Die was in 2004 plots grootaandeelhouder geworden van de Beaulieu International Group. Die groep was dat jaar ontstaan toen vier van de zes De Clerck-kinderen hun gekregen deel van het imperium opnieuw samenvoegden. Ze deden dat uit noodzaak. Want de bedrijven van Luc, Francis, Dominiek en Ann boerden absoluut niet goed. Het ging zelfs dermate slecht dat een fusie de enige optie was om min of meer gezond te worden.
Het Domo van Jan De Clerck nam niet deel aan die operatie. Het gegeven dat de oudste zoon toen nog altijd persona non grata was door zijn samenwerking met het gerecht, had daar veel mee te maken. Oudste zus Mieke was actief in de VS en Australië waar de zaken – toen nog – wat beter gingen. Zij en haar man Carl Bouckaert hielden hun tak buiten de fusie. (Lees verder onder de foto)


Harout Katchadourian, Libanese zakenpartner of stroman? — © VUM
Toen die nieuwe Beaulieu International Group een feit was, bleek plots dat de meerderheid van de aandelen – 53 procent – in handen was van de Libanees Harout Katchadourian, via twee Luxemburgse holdings. Zijn naam dook al langer dan tien jaar geregeld op bij Beaulieu en is altijd onderwerp geweest van veel speculatie. Volgens sommigen waren die Katchadourian-aandelen niet meer of minder dan een rookscherm. Katchadourian zou een stroman zijn die alleen maar op papier aandeelhouder was. In werkelijkheid zou de familie De Clerck via die omweg hun zwart geld witwassen. Die theorie heeft het gerecht nooit kunnen hardmaken. Het hof van beroep in Gent kende Katchadourian in 2012 zelfs een schadevergoeding toe voor de morele en materiële schade die hem was berokkend in een onderzoek dat de redelijke termijn had overschreden.
Toen Jan en Dominiek in 2009 vaststelden dat Francis, Luc en Ann achter hun rug de aandelen van die Katchadourian aan een absolute bodemkoers verwierven, trokken ze eerst naar hun broer Francis, die CEO was van Beaulieu International Group. Ze wilden hun deel van de koek. Maar ze kregen geen gehoor, waarna ze verongelijkt naar het gerecht stapten.
Jan en Dominiek deden aan de speurders een nieuw boekje open over de gang van zaken achter de schermen. Het gerecht wist daar al wel wat van uit dat andere megadossier rond de belastingfraude bij Beaulieu. Dat kreeg zijn beslag in 2016, met de fameuze schikking van om en bij de 50 miljoen euro waarmee de familie zijn schuld afkocht.
Met de rug tegen de muur
Maar het verhaal van Jan en Dominiek over de frauduleuze aankoop van aandelen hoorde daar níét bij. Dat bijkomende dossier werd uiteindelijk het sluitstuk in de fiscale strijd van de familie De Clerck. De twee broers maakten duidelijk dat de hele aandelentransactie van 2009 een witwasconstructie was. Daarmee bevestigden ze wat al lang werd gefluisterd. Die hele constructie via de Luxemburgse holdings was nep en diende alleen maar om massa’s zwart geld wit te wassen. Jan en Dominiek stelden zich bij het gerecht onmiddellijk burgerlijke partij in die nieuwe zaak. Allebei hadden ze ook al schikkingen van vele miljoenen betaald voor hun aandeel in de zaak.
Uiteindelijk mondde het fraudedossier in 2020 uit in de zoveelste – en finale – schikking. Francis, Luc en Ann Beaulieu betaalden meer dan 70 miljoen euro. Het grootste bedrag ooit in ons land waarmee fraudeurs hun schuld afkochten
Het zorgde er meteen voor dat het water tussen de Beaulieu-kinderen nóg dieper werd. Jan lag sinds zijn loslippigheid in de jaren negentig al niet meer in de bovenste schuif, maar nu zonk jongste broer Dominiek naar ongekende diepte. Vader Roger De Clerck maakte dat laatste niet meer mee, toch niet bewust. Hij stierf in 2015 aan de gevolgen van alzheimer.
Francis, Luc en Ann hadden tot dan geweigerd om hun schuld af te kopen met een schikking. Maar deze keer stonden ze met de rug tegen de muur. Er hing hen vijf jaar cel boven het hoofd en de verbeurdverklaring van hun aandelen. Uiteindelijk mondde dat laatste onverkwikkelijke fraudedossier in 2020 uit in de zoveelste – en finale – schikking. Ze betaalden meer dan 70 miljoen euro. Het grootste bedrag ooit in ons land waarmee fraudeurs hun schuld afkochten. (Lees verder onder de foto)


Verloren zoon Dominiek De Clerck werd dit jaar voorzitter én interim-CEO van Beaulieu. — © dt
De comeback van Dominiek
Oudste zus Mieke was geen onderdeel van de schikking. Het gedoe beu verkocht ze in 2018 haar deel van de koek aan Beaulieu International. Mieke liep sowieso niet al te hoog op met haar familie. Dat werd in 2014 ook voor de buitenwereld duidelijk. Sinds ze dat jaar scheidde van haar man Carl Bouckaert laat ze zich Mieke Hanssens noemen, naar haar overleden moeder Anne-Marie Hanssens.
Met het laatste wapenfeit viel voorgoed het doek over de fraudecarrousel van de De Clercks. Anno 2024 lijkt het al peis en vree. De meeste broers hebben zich teruggetrokken en de fakkel doorgegeven aan de volgende generatie. Behalve de jongste zoon, Dominiek. Dit voorjaar raakte bekend dat hij voorzitter werd van de Beaulieu-groep. En een maand later werd hij ook aangesteld als interim-CEO. Een comeback vanjewelste voor de man die jarenlang buiten het bedrijf werd gehouden en een deel van zijn familie aan de galg praatte. 		HANSSENS, Anna Maria (I7968)
 
39243 https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20210612_97857920

‘Het monstertje’ van Noël (78) is leukste voortuintje van Vlaanderen
Vandaag om 03:00 door Maxine De Wulf Helskens -
Deinze -
Het monstertje in Deinze. Dat is de winnaar van de Radio 1-wedstrijd voor het leukste voortuintje van Vlaanderen.

De eigenaar Noël De Loof (78) kon zijn oren niet geloven toen hij het hoorde. Hij snoeide de haag in zijn voortuin enkele jaren geleden per ongeluk in de vorm van een uil. Sindsdien is het dier, dat buurtbewoners ‘het monstertje’ noemen, een heuse trekpleister geworden in zijn gemeente. En nu is zijn tuin ook nog eens het bekendste tuintje van Vlaanderen. Dat terwijl hij zich voor de grap inschreef. “Ik had nooit gedacht dat ik zou winnen. Dit is zo onverwacht, want ook de andere voortuintjes waren prachtig. Je ziet dat die mensen daar veel werk ingestoken hebben en daar heb ik veel bewondering voor”, zegt Noël.
Over zijn uil mocht hij vrijdag vertellen op Radio 1 en daar keek hij erg naar uit. “Ik luister elke dag naar Radio 1, dus het is voor mij heel speciaal dat ze een interview met mij deden. Ik vond het ook spannend, want mijn drie kinderen en zeven kleinkinderen luisterden mee.” Noël hoopt dat hij op deze manier een beetje reclame kan maken voor groene voortuinen. Hij is zelf namelijk vrijwilliger bij Natuurpunt en vindt dat er te veel verharding is in Vlaanderen.
En juist die ingesteldheid is de reden waarom de juryleden Stief Desmet (kunstenaar) en Hannes Coudenys (Ugly Belgian Houses) kozen voor het tuintje. “De andere inzendingen waren vooral kunstwerken in verharde voortuintjes. Maar de uil is letterlijk een levend kunstwerk”, zegt Hannes. Op de tweede en derde plaats volgen de borstenbrievenbus van de ondertussen overleden kunstenaar René Huybrechts en de mozaïekduif uit Scherpenheuvel-Zichem. 		DE LOOF, Noël (I214104)
 
39244 https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20220613_96983802

Luc Florizoone (81) timmerde jarenlang aan succes van Bellewaerde als ‘safaripark dicht bij huis’: “Met de eerste attractie met bootjes stond het park op zijn kop”

Luc Florizoone (81) was de bezieler van Bellewaerde. 
Luc Florizoone, bezieler van Bellewaerde, is overleden. Florizoone was de man die het pretpark – in het spoor van zijn pionierende vader – groot maakte. Die het creatieve brein van ‘Suske en Wiske’-tekenaar Paul Geerts op zijn attracties losliet. Maar die finaal, zoals zovele familiale pretparkeigenaren, de duimen moest leggen voor de grote internationale spelers, die wel de vele miljoenen hadden die nodig waren om attractieparken flitsend en modern te maken.
Jesse Van Regenmortel
Vandaag om 03:00
•



Paul Geerts is in rouw. De opvolger van Willy Vandersteen en meer dan dertig jaar Suske en Wiske-tekenaar, sprak onlangs nog aan de telefoon met Luc Florizoone. Nu verneemt hij met ontsteltenis dat zijn goede vriend is overleden. Het had geen complete verrassing mogen zijn. Florizoone, die 81 werd, sukkelde al langer met zijn gezondheid. Geerts is ook al 85, en woont in Antwerpen. Het was dus al wat moeilijker geworden om zijn vriend nog op te zoeken in Zillebeke, bij Ieper. Daar, vlak bij Bellewaerde, woonde Florizoone. Vandaar de telefoontjes, af en toe. Al waren ook die niet evident. Florizoone was nog slecht ter spraak.

De leeuw van Bellewaerde trouwde in de jaren ‘90 met de kangoeroe van Walibi.  — ©  BELGAIMAGE
Ver vervlogen is de tijd waarin de twee naar Amerika trokken, of door Duitsland toerden, waar ze samen de mooiste pretparken bezochten en in alle rollercoasters kropen. Florizoone deed inspiratie op voor nieuwe attracties, Geerts was zijn creatief klankbord. De pretparkbaas en de striptekenaar hadden elkaar begin jaren 80 leren kennen. Bellewaerde wilde een van zijn attracties een Suske en Wiske-thema geven en het de naam Het zoemende ei geven, naar het gelijknamige album. Geerts volgde het allemaal van kortbij op.

De gebroeders Luc, Eric en Carlo Florizoone poseren voor het in opbouw zijnde self-service restaurant.   — ©  HET VOLK
“Ik kan de keren niet tellen dat we naar Engeland zijn geweest, waar ze de bewegende beelden voor de attractie maakten. Wij moesten controleren of de koppen van Suske, Wiske, Lambik en Jerommeke wel goed waren. We zijn altijd vrienden gebleven. Wat een goedhartige en joviale man. Als hij ons uitnodigde in Zillebeke, kwam er altijd een overnachting bij. Nadat zijn vrouw Andrée in 2011 overleed, ging ik hem geregeld ophalen voor een etentje in Ieper.”

 ©  VUM
Safaripark voor de werkmens
Op dat moment had Luc Florizoone al ruim tien jaar niks meer te maken met Bellewaerde. Hij had het park ruim dertig jaar bestierd, sinds het overlijden van zijn vader Albert in 1967. Die had leentjebuur gespeeld bij zijn oudere halfbroer Alberic, die in Adinkerke sinds 1934 het honingpretpark Meli aan het uitbouwen was. Albert Florizoone kocht in Zillebeke een domein waar hij een grote volière voor exotische vogels bouwde. Er kwamen struisvogels, lama’s, apen en kangoeroes, en ook leeuwen en tijgers. Er reed een treintje dat hij had overgenomen van een failliete steenbakker. Op 3 juli 1954 opende het Toeristisch Centrum Bellewaerde zijn deuren. Het moest een safaripark dichtbij huis voor de gewone werkmens worden.
Carlo, Eric en Luc, de zonen van Albert, bouwden Bellewaerde uit tot het pretpark dat het vandaag is. Maar het was vooral Luc die het bestuurde. Hij was degene die in de jaren 60 al voortdurend buitenlandse amusementsparken bezocht, en die op een dag zei: “Pa, het zijn attracties die we nodig hebben. Met de allereerste attractie, met watervalletjes en bootjes, stond het park op zijn kop”, zei hij daar zelf over. “Je kunt het je misschien moeilijk voorstellen, maar in de jaren 70 liepen de mensen hier nog rond op hun paasbest, en die watervalletjes konden weleens spatten. Als er dan een druppel op hun zondagse pak viel, waren de mensen vreselijk gechoqueerd. Ik weet nog hoe mijn moeder en mijn zus hier soms uren stonden te strijken in de keuken om de vlekken uit al die zondagse jassen te krijgen. Nu staan ze in de Niagara vooraan te drummen om een gulp water over zich heen te krijgen. Wie niet drijfnat is, is niet tevreden.” In 1979 haalde Bellewaerde de eerste wildwaterbaan in huis. “Het was duidelijk dat de toekomst daar lag”, zegt Luc Florizoone. “Dat jaar kregen we 62 procent meer bezoekers. Zonder zondags pak.”

 ©  VUM
Op zijn Amerikaans
Maar de hausse bleef niet duren. Begin jaren 90 fusioneerde Bellewaerde met Walibi. In 1997, nadat de Amerikaanse firma Six Flags de parken had overgenomen, stapten de broers Florizoone op. “De lol was er toch af”, zei Luc Florizoone eind jaren 90 in De Morgen. “Het moet nu allemaal op zijn Amerikaans, hé. Harde cijfers, rapporten over rendement, efficiëntie, kraaknette parken, dure attracties. Elk seizoen moet je weer een nieuwe attractie binnenhalen, de grootste, de hipste, de meest gesofisticeerde. In zo’n business ben je als kleine familie een vogel voor de kat.”
Het was het lot van eigenlijk alle familiale Belgische pretparken. Melipark, van nonkel Alberic, werd overgenomen door Studio 100 en heet ondertussen al 22 jaar Plopsaland. Walibi is vandaag, samen met Bellewaerde, in handen van de Franse groep Compagnie des Alpes. Bobbejaan Schoepen, de jodelende cowboy uit de Kempen, zong het nog het langst uit. Bobbejaanland werd in 2004 verkocht aan de Spaanse groep Parques Reunidos.
“Luc had vrede met die evolutie”, zegt Paul Geerts. “Op het moment dat hij uit Bellewaerde stapte, had hij het al helemaal losgelaten. En hij was fier, op wat hij en zijn familie in Zillebeke uit de grond hadden gestampt.” Komende donderdag wordt, in de kerk van datzelfde Zillebeke, afscheid genomen van Luc Florizoone, Bellewaerdebaas.

 ©  ISOPIX 		FLORIZOONE, Albert (I230317)
 
39245 https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20221013_94507592

Filip Van Rossem (60), het gezicht van de piloten ten tijde van faillissement Sabena, plots overleden: “Hij heeft zijn engagement zwaar betaald”


Filip Van Rossem met zoon Koen, vorig jaar: “Hij is kwaad gebleven tegenover het politieke systeem”.   — ©  Inge Kinnet
Zaventem -
De man die ruim 20 jaar geleden op de eerste rij stond om de piloten én de andere Sabéniens te verdedigen, is niet meer. Gewezen piloot Filip Van Rossem is vorige week op 60-jarige leeftijd bezweken na een hartstilstand. “Hij heeft zijn engagement zwaar betaald.”
Dimitri Berlanger
Gisteren om 15:21
•



Begin deze eeuw was Filip Van Rossem – met zijn eeuwige sik – niet weg te slaan uit de media. Keer op keer kwam hij het vol overgave in de tv-studio’s uitleggen en klopte hij op dezelfde nagel: het wanbeleid dat uiteindelijk tot het faillissement van onze nationale luchtvaarttrots leidde.
Verhofstadt
Filip Van Rossem was zelf sinds 1990 in dienst als piloot bij Sabena en werd hét gezicht van het luchtpersoneel. Uiteindelijk mocht het niet baten: op 7 november 2001 stond hij samen met de 7.500 werknemers van Sabena op straat. En dat hakte er diep in. “Het is een faillissement dat nooit had mogen plaatsvinden”, vertelde hij een jaar geleden nog in deze krant naar aanleiding van de twintigste ‘verjaardag’. “Onze toenmalige premier Guy Verhofstadt heeft het bedrijf laten teloorgaan om zijn eigen carrièrekansen in Europa gaaf te houden. Daar ben ik nog altijd van overtuigd.”
Tegen de schenen getrapt
“Ik was zes jaar toen maar ik heb dat wel allemaal bewust meegemaakt”, vertelt zijn zoon Koen Van Rossem (27). “Dat leefde uiteraard heel erg bij ons thuis. Ik herinner me nog dat we voor die oude grote tv zaten telkens als hij op het journaal ging komen. En dat we dat ook opnamen op video om bij te houden. Op het einde ben ik ook nog meegegaan naar een betoging.” (lees verder onder de foto)


Een strijdvaardige Van Rossem, zoals Vlaanderen hem leerde kennen bij het faillissement van Sabena.  — ©  Vum
Het heeft zijn tijd geduurd om alles achter hem te laten. “Iedereen weet ook dat hij zichzelf niet populair heeft gemaakt. Hij was zich wel bewust van het feit dat de nabije toekomst er voor hem totaal niet rooskleurig uitzag. Hij had tegen de schenen getrapt van veel politici en van hooggeplaatste mensen binnen Sabena zelf.”
Telkens verhuizen
Daarna was het vooral zoeken. “In België was het gedaan voor hem en dus is hij moeten uitwijken naar het buitenland. Hij heeft in Griekenland, Italië en Spanje gevlogen voor verschillende maatschappijen maar telkens met tijdelijke contracten. In België heeft hij even een goed moment gehad rond 2011, toen de cargomaatschappij Cargo B werd opgestart.” (lees verder onder de foto)


Ook toen het faillissement van Sabena na tien jaar werd herdacht, was Filip Van Rossem erbij.  — ©  pol de wilde-corelio
“Maar daar hebben ze na een jaar ook alweer de stekker uitgetrokken. Het was altijd van het een naar het ander en nooit iets wat hij terug kon opbouwen. Hij moest dan ook telkens verhuizen. Wij zijn altijd in Gent blijven wonen met het gezin.”
Onbestraft gebleven
Daarna volgde een nieuwe klap. “Hij is moeten stoppen met vliegen na een hartoperatie. In 2015 heeft hij daarom beslist om op vervroegd pensioen te gaan. In het begin ging dat wel. Hij had opeens heel veel tijd om af te spreken met vrienden en reisjes te maken.” (lees verder onder de foto)


Samen met zijn dochter in de cockpit op weg naar Tokio in 1997. Toen vloog Van Rossem op de Boeing 747-300 als co-piloot.  — ©  IF
“Na verloop van tijd werd dat moeilijker en kwamen er andere problemen bij, kwamen waardoor hij langzaam in een depressie is gesukkeld. Die is nooit weggegaan en wij hebben daar moeten mee leren leven. Dat het drama van toen in dat alles heeft meegespeeld, staat buiten kijf. Het heeft hem altijd enorm pijn gedaan dat het op die manier is verlopen. Hij is kwaad gebleven tegenover het politieke systeem en dat dat ook allemaal redelijk onbestraft is gebleven.”
Gigantische Bourgondiër
Het mag niet verbazen dat Koen ook droomt om piloot te worden. “Ik kreeg het met de paplepel mee. Ik zag hem vertrekken in zijn pilotenuniform toen ik mij als kind klaarmaakte om naar school te gaan. Dat maakte grote indruk. Ik was altijd gefascineerd door Sabena en heb vaak met hem over die periode gesproken. Mijn pilotenopleiding duurt nog een half jaar en dan zou ik, als alles goed gaat, op de lijn komen bij TUI.”
Vorige woensdag zakte Van Rossem na een concert in Bozar in elkaar. Reanimatie kon niet meer baten. De leegte die hij nalaat is uiteraard groot. “Mijn vader was in de eerste plaats een gigantische Bourgondiër die altijd eerlijk zei waar het op stond. Als papa was hij ontzettend lief en stond hij altijd klaar om zijn kinderen te helpen.” De familie krijgt enorm veel reacties van mensen van uit zijn Sabenaperiode. “Het stopt niet. Het is wel mooi om te zien dat veel mensen hem nog altijd in hun hart dragen en dat allemaal niet vergeten zijn.”
Sterke analyses
Maria Vindevoghel stond destijds als vakbondsafgevaardigde mee op de barricaden bij het faillissement. “Filip Van Rossem en ik waren ‘compagnons de route’”, reageert ze.
“Ik vond dat hij ongelooflijk sterke analyses maakte van de situatie. Ik heb altijd veel respect voor hem gehad. Hij heeft zijn engagement voor de Sabéniens echter zwaar betaald, ook met zijn gezondheid. Het was iemand die ook veel respect toonde voor het andere personeel, niet alleen voor de piloten. Hij dacht niet alleen maar aan zichzelf maar aan het grote geheel.”


https://www.hln.be/brussel/voormalig-sabena-piloot-en-gezicht-filip-van-rossem-60-overleden-sabena-was-alles-voor-hem-dat-gemis-is-hij-nooit-helemaal-te-boven-gekomen~a22fc8c3/

Voormalig Sabena-piloot en -gezicht Filip Van Rossem (60) overleden: “Sabena was alles voor hem. Dat gemis is hij nooit helemaal te boven gekomen”
Brussel/ZaventemWoensdag overleed ex-piloot Filip Van Rossem (60) nadat hij onwel werd na een avondje uit. Dat meldt zijn familie. Hij was voor velen een symbool in de periode van de ondergang van Sabena, verschillende keren nam hij het woord om het lot van zijn collega-piloten te verdedigen. Van Rossem had het destijds emotioneel bijzonder moeilijk met het faillissement van de luchtvaartmaatschappij. “De voorbije jaren waren heel moeilijk voor papa, zo moeilijk dat we hem traag maar zeker achteruit zagen gaan.”
Carmen Schelkens, Robby Dierickx 07-10-22, 16:03 Laatste update: 07-10-22, 16:55
•

•

De voormalige piloot kwam thuis van een mooie avond uit met vrienden in de Bozar toen hij die woensdag onwel werd. “Hij was in goed gezelschap en op één van zijn favoriete plaatsjes”, vertelt zoon Koen Van Rossem (27). “We kunnen vrijwel zeker aannemen dat hij zonder enige pijn is heengegaan.”

Dat Van Rossem nog steeds zeer gekend en geliefd was onder zijn ex-collega’s, blijkt uit de vele steunbetuigingen op sociale media. Ex-Sabeniens zijn vol lof over de man omdat hij zijn nek meerdere keren voor hen uitstak voor én na het faillissement van Sabena.

We zijn altijd zo ontzettend trots op hem geweest om wat hij gedaan heeft maar de tol was groot, zelfs na 21 jaar.
Koen Van Rossem, zoon van Filip
Filip Van Rossem, beter bekend als ‘de man met de sik’, was woordvoerder van de Belgische pilotenvereniging Beca. Meer dan eens bekritiseerde hij openlijk de overheid, de SAirGroup en naar het management van Sabena omdat ze volgens Van Rossem medeverantwoordelijk waren voor de ondergang van Sabena. “Sabena was alles voor hem. Dat gemis is hij nooit helemaal te boven gekomen. We zijn altijd zo ontzettend trots op hem geweest om wat hij gedaan heeft maar de tol was groot, zelfs na 21 jaar”, weet Koen.



Depressie
Na het faillissement ging Van Rossem aan de slag bij een aantal buitenlandse luchtvaartmaatschappijen, onder meer in Griekenland, Italië en Spanje. Ook in Qatar werkte hij een tijd, waar hij naar eigen zeggen is opgestapt omdat zijn werkgever hem wilde verplichten zijn sik af te scheren. Maar zijn hart bleef bij Sabena. De man kampte de laatste jaren met despressies, zo getuigde hij zelf een tijd terug nog in een interview. Met die reden ging Van Rossem op vervroegd pensioen. Ook zijn familie zag met lede ogen aan hoe het bergaf ging. “De voorbije jaren waren heel moeilijk voor papa, zo moeilijk dat we hem traag maar zeker achteruit zagen gaan. Desondanks zat de wil om te genieten nog altijd in zijn DNA en dat is wat hij die laatste avond van zijn leven aan het doen was.” De familie bedankt iedereen voor de massale steun na het overlijden van hun dierbare. 		VAN ROSSEM, Filip (I234098)
 
39246 https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20221119_95027470

Pierre Craemers werd 100 jaar


Blikvanger op de foto is niet alleen de 100 jarige, maar ook de “plakker” op zijn voorhoofd: hij kwam nog ten val op het kerkplein van Dworp, voor zijn officiële viering. HDD. 

Beersel -
Het was al een tijdje geleden dat er nog een honderdjarige werd gevierd in Beersel, maar nu was het toch nog maar eens prijs: op 17 november 1922 werd Pierre Craemers in Dworp geboren en het was dan ook feesten geblazen!

Zaterdag 19 november 2022 om 14:47
•



Pierre was al hèt feestvarken bij OKRA Alsemberg en OKRA Dworp, zaterdag 19 november werd hij ontvangen en gehuldigd door het gemeentebestuur van Beersel. En het mag worden gezegd: Pierre heeft er met volle teugen van genoten! Zoals eerder vermeld, Pierre werd geboren op “de Sla” (Destelheide- Zevenbronnenstraat) in Dworp. Op 14 jarige leeftijd ging hij al aan de slag in de Fabricable, in de volksmond “de kabel”, waar heel wat Beerselaars en anderen uit de regio “hun boterham verdienden”. Hier leerde Pierre ook zijn latere vrouw “de mooie Sabine “ kennen en samen kregen zij een dochter Lucia, verder werd er niet aan familie uitbreiding gedaan.  
Pierre bleef niet werken in “de kabel” en trok naar de bloeiende meubelindustrie in de regio, bij Susse Duson en nog later in “den bouw” als timmerman in het bedrijf van Oscar Engels. Hier werkte hij met hart en ziel tot zijn pensioen. Zijn laatste werf waren de verbouwingen in het Onze Lieve Vrouwinstituut in Sint-Genesius-Rode. Wat tot nu een hobby was, werd nu een full-time job: zijn duiven(wellicht kwam van hier zijn bijnaam: steekvogel) en zijn tuin. Zijn uitverkoren plaats was de bank achteraan in de tuin, naast de Molenbeek. Van hier kon hij alles overschouwen en een dagelijks praatje maken met wandelaars in de Wip.
Na het overlijden van zijn Sabine in 2005 verhuisde hij naar Alsemberg in de Waterpoelstraat, in de buurt van dochter Lucia en echtgenoot Hugo. Hier heeft hij intussen alles en iedereen zien passeren, want hij is het record “zitten aan de voordeur” aan het breken. “Mijn grootste plezier is genieten van elke zonnige dag aan mijn voordeur en de kinderen die voorbij stappen of rijden naar school en om beurten “Dag Meneer” roepen. Dus doen we verder met “zonnen” zo lang we kunnen! “ Hugo Devillé. 		CRAEMERS, Pierre (I276343)
 
39247 https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20230202_97148414?utm_source=nieuwsblad&utm_medium=newsletter&utm_campaign=gemeente&utm_content=dynamiccontent_regio_geen_weer_of_sport&utm_term=0-0&adh_i=7b5c25ae14950a341698db4ca8902dd3&imai=671d3197-bf18-45c6-beb8-af1b63153afc&adh_i=7b5c25ae14950a341698db4ca8902dd3&imai=671d3197-bf18-45c6-beb8-af1b63153afc&M_BT=2352938839744&articlehash=Jq%2FmPnBsgGKYeArqSPkRMQyEtzx2VzwBlxNofkuz4YkTYZoQeAiIDMat6KaGwXdXfsz2VukC1nFLfd7waKp3lTQ49yqV4GN9hdk5%2FzE8L8lUdrkjXOuPAloKjsanhNui8ZseMfHu7dt7qkKxLoAFUEbaokxdngB3Z73Uv0KKAb28ufXvcJwX1f6Vq6bJQE47IjytnlU2FffGt4sYrDLl3Kv2lg36b5hJiNBwH5T%2BQO4ro9zc2rt4%2BOYG6zdoZowEBsUY3UvnC3yKoqImLDF24G1JfQb6LZirTyFq4s0tDgW9XRXgP00P8k1NoHl7ktH68h2%2F%2Fv1GTqDh9zoMmmulEA%3D%3D

De ‘vriend van de sterren’ is niet meer: “Eigenlijk heeft hij de BV uitgevonden”


Lang voor Bekend Vlaanderen de weg vond naar de Carré en de Zilion waren ze al kind aan huis in The Lord, in Schepdaal. Bezieler Emile Van Bellinghen (70) is deze week overleden. “Het was geen restaurant en ook geen discotheek. Het was álles”, zegt Kelly Pfaff, die er door haar Sam Gooris ten huwelijk werd gevraagd.
Jan Claeys
Vandaag om 03:00
•



Het was ooit een melkerij en mouterij, langs de baan naar Ninove in Schepdaal. De vader van Emile Van Bellinghen opende er destijds een zaak die in ons land nog niet bestond. Een plek waar je iets kon eten. Maar waar je na het eten kon blijven plakken, om te drinken en te dansen.
Vader Nestor was pas 42 toen hij stierf aan een hersenbloeding. En dus kwam Emile in 1974 al aan zet. Pas 21. Maar hij maakte van The Lord een plek die het hele land snel leerde kennen. “Nu lijkt het de normaalste zaak van de wereld”, zegt Koen Crucke, die er jarenlang kind aan huis was. “Je nodigt een paar bekende koppen uit, en vanzelf zit je kot helemaal vol. Maar in The Lord was dat al zo in de jaren zeventig en tachtig, lang voor VTM en het letterwoord BV bestonden. Emile heeft dat eigenlijk uitgevonden.”


Van Koen Crucke (links) tot Nicole en Hugo (rechts): allemaal vonden ze hun weg naar The Lord in Schepdaal. — © rr


Goedele Liekens werd zelfs meter van de club. — © fvv
Crucke werd er uitgenodigd voor feesten en naar travestieshows. “Ik mocht dan optreden of in de jury zetelen. En vooral: ik mocht niets betalen. Nooit. Eten in overvloed, drank in overvloed. Wij waren de gasten van Emile.” Crucke beleefde er prachtige avonden. Met de jonge Nicole en Hugo. Met Willy Ferdy en Wim De Craene. De sterren van die tijd reden blind naar Schepdaal.


© fvv
Goedele als meter
En niet de Carré, maar wel The Lord sprong als eerste op de kar van het circuit van de misswedstrijden. Goedele Liekens werd meter van de club. “Ik ben nog met Emile en Goedele naar het Bal de la Rose in Monaco geweest”, zegt oud-journalist Rudi Moeraert, die het levensverhaal van Emile neerschreef in een boek. “Samen met een fotograaf. Dat kostte toen 50.000 frank voor een ticket. Emile had daar een tafel, we reden er rond in zijn roze Rolls-Royce.”


Koning Boudewijn met Emile Van Bellinghen.
Het was daar dat Van Bellinghen de groten der aarde leerde kennen. En hen overtuigde om ook naar Schepdaal af te zakken. Hij mocht Fats zeggen tegen Domino. En Jean-Claude tegen Van Damme. Ook Demis Roussos en Helen Shapiro wisten The Lord liggen. Net als miljonair en boezemvriend Prince de Lignac. Onze koningin Mathilde kwam er zelfs toen ze nog vrijgezel was, en gewoon d’Udekem d’Acoz heette. “Emile was een ongelofelijke man”, zegt Koen Crucke. “Hij nam het leven helemaal. Hij was zo sympathiek, zo joviaal. Een allemansvriend.”


Sam Gooris vroeg Kelly Pfaff er ten huwelijk. — © rr


© fvv
De aanwezigheid van Bekend Vlaanderen werkte als een magneet. In Zillion was de hoogdag twintig jaar later op zondag met de Zundays, maar in Schepdaal was de maandag heilig. “Kappers namen toen hun vrije dag. En van over het hele land kwamen ze naar The Lord. Maar ook zakenmensen planden geen vergaderingen meer in de late namiddag. Ze wilden naar de place to be van die tijd.”
The Lord was dan ook bijzonder, zegt Crucke. “Je kon er aan de toog staan tussen een CEO en een travestie.” Emile Van Bellinghen was er fier op. “Vuurwerk bij de ijsemmer met champagne? Wij hebben dat uitgevonden”, zei hij ooit in een interview.


The Lord in Schepdaal. — © fvv
Huwelijksaanzoek
Het leven van Kelly Pfaff viel in de definitieve plooi in The Lord. “Mijn ouders kwamen er heel veel. En de familie van Sam ook. Op een avond waren we er allemaal samen. 1999 was het, en Sam vond dat moment met iedereen erbij ideaal om mij ten huwelijk te vragen. Emile was een heerlijke, joviale man. Een schatje.”


Emile Van Bellinghen en zijn partner Walter. — © rr
Dat vindt ook Hugo Sigal. “Van de doden niets dan goed, ik ondervind dat nu alle dagen. Maar van Emile kan je écht enkel goed spreken. Hoe hij ons artiesten vooruit duwde en in de watten legde, was ongelofelijk. Want hij wist: als die mensen blij zijn, dan zijn mijn klanten ook gelukkig. Zeventig is veel te jong, maar Emile heeft geleefd voor 150 jaar. Hopelijk mag dat voor zijn partner Walter een grote troost zijn. Misschien was Schepdaal niet de beste plek. Was The Lord in Cannes of Monaco geweest, dan kende de hele wereld Emile.” 		VAN BELLINGHEN, Emile (I242916)
 
39248 https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20231001_95521471

Moeder José (83) van parlementslid Maggie, ereburgemeester Eddie en Jan De Block overleden: “Een sterk karakter in alle eenvoud”


Moeder José was de trouwste supporter van zoon en ereburgemeester Eddie De Block. “Ze zat altijd op de eerste rij tijdens de gemeenteraden”, zegt Eddie De Block. — © if/jhw
Merchtem -
José Van Kerckhove, de moeder van federaal parlementslid Maggie De Block (Open VLD), ereburgermeester Eddie De Block en Jan De Block is op 28 september overleden. Ze werd 83 jaar. José waar zeer graag gezien en was een sterke vrouw. De familie kreeg via verschillende sociale mediakanalen al meer dan tweeduizend steunbetuigingen.
Joris Herpol
Gisteren om 16:25
•



“Bedankt voor alles mama!” Die mooie en alleszeggende afscheidsboodschap postte zoon en ereburgemeester Eddie De Block op zijn Facebookpagina als eerbetoon aan zijn overleden moeder. “Ze was mijn trouwste supporter”, zegt De Block, die in 1994 verkozen werd als OCMW-voorzitter en van 2001 tot en met 2018 burgemeester was van Merchtem.
“Ze zat altijd op de eerste rij in het publiek in de gemeenteraad. Ze was een echte steun voor mij. Haar overlijden is een harde klap. Ze verbleef sinds een paar jaar in woonzorgcentrum Ter Stelten en had alzheimer. Zoals het helaas gaat bij iedereen die deze ziekte heeft, is haar kaarsje uitgedoofd. Het zat eraan te komen. We gaan haar tijdens de plechtigheid eren, ze betekende heel erg veel voor velen.” (lees verder onder de foto)


“We willen onze moeder vooral herinneren als een graag gezien en sterke vrouw”, zegt Maggie De Block. — © BELGA
“In het woonzorgcentrum Ter Stelten werd voor haar gezorgd”, vertelt ook dochter en federaal parlementslid Maggie De Block. “Ze kreeg er veel bezoek. De familie, vrienden en kennissen hebben ervoor gezorgd dat er heel regelmatig mensen langskwamen.”
“We hebben daar veel tijd doorgebracht. Die bezoeken waren op het einde wel op een andere manier, gezien haar ziekte. Dat was een moeilijke periode. We willen haar vooral herinneren als een graag geziene en sterke vrouw.”
Dankbaar
“We willen haar op een serene manier herdenken. Ze liet haar kinderen zelfstandig in het leven staan. Ze liet ons onze gang gaan, we mochten onze dromen en uitdagingen proberen waar te maken. Tegelijk heeft ze ons veel gesteund. We zijn haar ontzettend dankbaar. Wij niet alleen, want ze hielp ook iedereen waar ze kon.”
José laat drie kinderen na: Maggie, Eddie en Jan. Ze heeft vijf kleinkinderen, waaronder Merchtems schepen van Welzijn, Sociale Zaken, Basisonderwijs en Kermis Julie Asselman en twee achterkleinkinderen.
Steunbetuigingen
José Van Kerckhove was in Merchtem heel gekend. Dat blijkt ook uit de inmiddels meer dan tweeduizend steunbetuigingen op verschillende sociale media. Ze was weduwe van Jan De Block en echtgenote van Guy Biesemans, de voorzitter van Vief. Dat is een sociaal-culturele vereniging van en voor 60-plussers en gepensioneerden, in de volksmond ook nog bekend als de Liberale Seniorenbond (LSB) van Merchtem. Daarnaast was ze lid van de Koninklijke Harmonie Sint-Cecilia.
“Sterk karakter in alle eenvoud”, zijn de woorden waarmee de familie José als mens omschrijft in het rouwbericht. José Van Kerckhove wordt op woensdag 4 oktober 2023 om 11 uur herdacht in de aula GaandeweG in Merchtem aan de Burchtlaan 72. Nadien wordt de urne begraven op de begraafplaats in Merchtem. Wie wenst, kan condoleren op www.uitvaartenmoyson.be 		DE BLOCK, Jan (I257417)
 
39249 https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20250124_94921211 SERVRANCKX, Joris (I146764)
 
39250 https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20250203_94982714

Na Essene opent bakkersfamilie De Knop ook tweede zaak in Ternat: “Uniek dat bakker nog tweede zaak start”

Ternat -
Langs de Statiestraat in het centrum van Ternat is vrijdag een filiaal van bakkerij De Knop geopend. De bakkersfamilie had eerst jarenlang een zaak in Zellik, maar verhuisde twee jaar geleden naar een nieuwe bakkerij in Essene.
Matthias Vanhamme
Maandag 3 februari 2025 om 14:37

Bloed, of in dit geval bloem, kruipt waar het niet gaan kan. Eind 2022 stopten Martine Lagrin en haar man Marc De Knop na meer dan 35 jaar met hun bakkerij in Zellik. Met zonen Michaël (40) en Jonas (25) stond er wel een nieuwe generatie De Knop klaar om verder te bakken. Zij hadden enkele maanden eerder een nieuwe bakkerij geopend langs de Ternatsestraat in Essene. Beide broers voelden zich nu klaar voor de volgende stap: een tweede zaak.
LEES OOK: “Thuis zitten op zondag, dat ken ik niet”: Martine (61) neemt na meer dan 35 jaar afscheid van bakkerij
En die nieuwe zaak opende vrijdag de deuren in de Statiestraat in het centrum van Ternat. Mét mama Martine (63) achter de toonbank. “Ik kan het me niet laten, stilzitten is niets voor mij. De nieuwe zaak is precies terug mijn kind”, lacht Martine. Ze zal regelmatig in de nieuwe zaak te zien zijn, maar het is niet haar bedoeling om er opnieuw elke dag te staan. “Ik zal wat achter de schermen werken, of de decoratie van de winkel in orde brengen. Ik had nu ook carte blanche om de winkel in te richten. We kenden het pand, want een familielid heeft hier ooit nog een bakkerij gehad. Maar het was helemaal leeggehaald.”
Scholen
Michaël en Jonas waren al even op zoek naar een pand om een nieuwe winkel te starten. “In het centrum van Ternat was er maar één warme bakker en we zagen op sociale media dat er wel vraag was naar een extra bakker”, zegt Jonas. Het leegstaande pand naast slagerij Vastenavondt bleek ideaal te zijn. “Ze zeggen altijd dat de bakker en de beenhouwer hand in hand gaan. Bovendien liggen we hier ideaal. Pal in het centrum, naast enkele scholen en met parking voor de deur.” (Lees verder onder de foto)

In een tijd dat heel wat warme bakkers de deuren sluiten, denkt bakkersfamilie De Knop dus nog aan uitbreiden. “Ik denk dat het uniek is dat een bakker nog een tweede zaak start”, zegt Martine. Voorlopig blijft het daar wel bij, want beide bakkerszonen hebben het nu druk genoeg met een zaak in Essene en Ternat. Zo maakt Michaël ‘s nachts alles klaar in het atelier achter de zaak in Essene en brengt Jonas ‘s ochtends alles rond naar beide winkels. Voor de trouwe klanten uit Zellik brengt hij nog bestellingen aan huis en regelt hij de online bestellingen.
Zellikse koek
In Ternat zal je dus hetzelfde brood en assortiment patisserie vinden als in Essene en voordien in Zellik. Met dus ook de bekende Zellikse koek, intussen omgedoopt tot De Knop-koek. “Ook de openingsuren zullen ongeveer gelijk zijn. In Ternat zullen we maandag en dinsdag gesloten zijn. Verder zijn we in de week open van 7 tot 18 uur. Zo zijn we ‘s ochtends al open voor de schooluren en later op de dag mikken we op de Ternattenaar die boodschappen doet in het centrum. Maar ook in het weekend zijn we open. Op zaterdag van 7 tot 17 uur en op zondag van 7 tot 13 uur.” 		DE KNOP, Marc (I281870)
 

      «Vorige «1 ... 781 782 783 784 785 786 787 788 789 ... 1729» Volgende»

 

Deze site werd aangemaakt door The Next Generation of Genealogy Sitebuilding v. 15.0.4, geschreven door Darrin Lythgoe © 2001-2026.

Gegevens onderhouden door Dermout.